Nikołaj Osipowicz Abramow (; ur. w Jazaszu koło Czelabińska, zm. 27 lipca 1964 w Leningradzie) – radziecki kontradmirałUchwała Rady Komisarzy Ludowych nr 946 z 4 czerwca 1940, dowódca polskiej Marynarki Wojennej od sierpnia do grudnia 1945 roku.

Życiorys Od 1915 służył w rosyjskiej marynarce wojennej, brał udział w I wojnie światowej.

Od 1917 członek Rosyjskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej, uczestniczył w szturmie na Pałac Zimowy. Od 1918 w Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej, w 1919 walczył przeciwko Białej Armii. Absolwent kursów kadry dowódczej (1919), związkowej szkoły partyjnej (1921), politycznej szkoły marynarki wojennej (1924). Od 1924 pełnił służbę na okrętach Morskich Sił Morza Czarnego. W 1926 ukończył kursy przy Szkole Marynarki Wojennej. Od 1930 zastępca dowódcy krążownika, potem dowodził kilkoma niszczycielami. W 1933 ukończył Akademię Marynarki Wojennej.

Uczestniczył w wojnie domowej w Hiszpanii.

W latach 1939–1940 był zastępcą szefa sztabu Floty Czarnomorskiej. Od 1940 dowodził Flotyllą Dunajską. Od 1941 był dowódcą jednostki szkolnej Floty Czarnomorskiej.

W 1941 wziął udział w obronie Sewastopola, następnie w latach 1942–1944 był dowódcą bazy Floty Białomorskiej w Jokandze.

W końcu 1944 został skierowany do wyzwolonej Bułgarii jako zastępca przewodniczącego Sojuszniczej Komisji Kontrolnej do spraw morskich.

21 sierpnia 1945 przyjechał do Polski, a trzy dni później objął obowiązki dowódcy polskiej Marynarki Wojennej i sprawował je do 12 grudnia 1945. Zajmował się organizacją struktur i zabezpieczeniem stoczni MW. 15 grudnia 1945 wyjechał do ZSRR.

Od lutego 1946 do stycznia 1948 był dowódcą oddziału okrętów szkolnych radzieckiej Floty Bałtyckiej, a w latach 1948–1960 jako przedstawiciel Dowódcy MW zajmował się przyjmowaniem okrętów do służby we flocie.

W maju 1960 został przeniesiony w stan spoczynku. Kierował leningradzką sekcją weteranów wojny w Hiszpanii.

Zmarł 27 lipca 1964 i został pochowany na cmentarzu Nowowołkowskim w Leningradzie.

Ordery i odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu III klasy – 14 grudnia 1945 „za wybitne zasługi w dziele organizacji Polskiej Marynarki Wojennej”. Order Lenina (1945) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie: 1939, 1941, 1944, 1949) Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia (1944) broń osobista z dedykacją (1957) Order 9 września 1944 (bułgarski, 1947) Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej”

Przypisy

Bibliografia Henryk Piotr Kosk, Generalicja polska, popularny słownik biograficzny, t. I, Pruszków 1998

Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 64–66 (z fotografią) Щедролосев В. В. Три сестры Беломорской флотилии. — wydawnictwo «Леко», 2006. Свердлов А. В., Воплощение замысла ({http://militera.lib.ru/memo/russian/sverdlov_av/index.html])

Сборник «Ленинградцы в Испании», Лениздат, 1973.

Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Kontradmirałowie Marynarki Wojennej PRL Kategoria:Kontradmirałowie Marynarki Wojennej ZSRR Kategoria:Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Radzieccy uczestnicy hiszpańskiej wojny domowej Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1964 Kategoria:Dowódcy floty polskiej Kategoria:Dowódcy radzieckich niszczycieli