Błogosławieństwo słońca, Birkat ha-chama (hebr. ברכת החמה) – w judaizmie błogosławieństwo odmawiane razem z innymi modlitwami raz na 28 lat, w dniu w którym słońce ma to samo położenie na niebie, w którym – według wyznawców – znajdowało się w chwili jego biblijnego stworzenia (Rdz 1,16-19). Święto obchodzone jest rano (po Szacharit) w pierwszą środę miesiąca nisan. Błogosławieństwo słońca jest poprzedzane recytacją tekstów biblijnych (Ps 84,12; 72,5; 75,2; Ml 3,20; Ps 97,6; Ps 148,1–6, Ps 19 i 121, modlitwy El Adon, fragmentów Barajty oraz Kadisz de-Rabanan. Na zakończenie recytowany jest werset „Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca stanie się siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni – w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach” (Iz 30,26).
Przypisy
Kategoria:Judaizm