thumb|250px|Dante na portrecie Riepina w kapturze połączonym z kołnierzem Kaptur (od łac. cappa – nakrycie głowy, caput – głowa) – nakrycie głowy w kształcie owalnym, albo stożkowatym, połączone zwykle z górną częścią płaszcza, kurtki lub bluzy. Jego głównym zadaniem jest ochrona głowy przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi: zimnem, deszczem, śniegiem, wiatrem.
Historia Kaptur znany był już w starożytności jednak najbardziej rozpowszechnił się w okresie średniowiecza. Wówczas to pojawiła się wersja połączona z odzieżą. W tej formie stał się elementem habitu obowiązującego w wielu zakonach rycerskich i zgromadzeniach zakonnych. W XIII w. kaptur połączony z wyciętym na ramionach kołnierzem wszedł do kanonu stroju dworskiego. W XIV-XV w. upięty w ozdobne fałdy zastępował często męski kapelusz.
Zobacz też kaptur kolczy
Bibliografia Słownik terminologiczny sztuk pięknych pod red. Stefana Kozakiewicza, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Nowe wydanie, Muza SA, wyd. XXV, Warszawa 2000, .