Wedel – niemiecki ród szlachecki pochodzący z Holsztynu, wzmiankowany na pocz. XIII w., następnie na Pomorzu – w ziemi stargardzkiej przed 1268 z ośrodkiem w Krępcewie, Krzywnicy, Chociwlu, Mielnie, potem również w Nowej Marchii w licznych ośrodkach zamkowo-miejskich (Korytowo k. Choszczna, Drawno z puszczą nad Drawą po 1268, Złocieniec, Tuczno, Mirosławiec po 1296, Świdwin 1319–1384, Ińsko, Recz po 1350), także w ziemi chojeńskiej (Krajnik Górny, Czartoryja k. Chojny)Rymar E., Rycerstwo Nowej Marchii w czasach margrabiego Jana Kostrzyńskiego, w: Rocznik Lubuski tom XXVII, cz. 1, 2001, s. 44.. Jan (Janusz, Hans) Wedel, rycerz króla Władysława Jagiełły, założył w XV wieku polską linię rodu. thumb|Herb rodu Wedlów
Znani przedstawiciele:
Krzysztof Tuczyński de Wedel (1565 -1649) – kasztelan poznański i santocki. (1712–1782), generał dywizji i pruski minister wojny (1844–1910), właściciel ziemski, członek Izby Panów w pruskim parlamencie , z domu Meseke (ur. 1942), niemiecka prawniczka i polityk książę (1842–1919), generał pruski i dyplomata (1846–1927), właściciel ziemski, członek Izby Panów w pruskim parlamencie (1544–1612/1615), niemiecki pisarz Erich von Wedel (1892–1954), niemiecki as myśliwski z czasów I wojny światowej
Przypisy
Linki zewnętrzne Przewodnik szlakiem pomorskich rodów
Kategoria:Niemiecka szlachta Kategoria:Pomorska szlachta Kategoria:Historia Brandenburgii Kategoria:Rody