Siarczek ołowiu(II), PbS – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i ołowiu na II stopniu utlenienia. Jego postać mineralna – galena stanowi najważniejszą rudę ołowiu.
Otrzymywanie Siarczek ołowiu(II) można przygotować w laboratorium w postaci czarnego osadu w wyniku przepuszczenia siarkowodoru przez rozcieńczony kwasowy roztwór soli ołowiu, jak na przykład azotan ołowiu(II) czy octan ołowiu(II):
Można go także otrzymać w bezpośredniej reakcji pierwiastków w podwyższonej temperaturze.
Właściwości fizyczne nieznacznie rozpuszczalny w wodzie (124 mg/l, 20 °C), siarczkach i wielosiarczkach litowców posiada właściwości półprzewodnika temperatura topnienia wynosi 1118 °C, ale związek sublimuje poniżej tej temperatury.
Występowanie i zastosowanie W przyrodzie występuje jako minerał galena. Większość ołowiu otrzymuje się właśnie z tej rudy. Czysty siarczek ołowiu(II) jest stosowany w technologii materiałów mikro- i optoelektronicznych (np. ogniwa fotoelektryczne, lasery). Stosowany jest także jako detektor w czujnikach promieniowania podczerwonegoCzujniki promieniowania IR.. Znajduje zastosowanie w wysokotemperaturowych i wysokociśnieniowych smarach oraz do glazurowania wyrobów ceramicznych. Używany jest także jako katalizator w procesie rafinacji ropy naftowej, usuwający tiole.
Przypisy
Bibliografia Wielka Encyklopedia PWN, t. 19, Warszawa, 2003, .
Kategoria:Nieorganiczne sole ołowiu Ołowiu(II)