Ch’ŏngjin Kŭngyang (ur. 878, zm. 956) – koreański mistrz sŏn szkoły hŭiyang.
Życiorys Pochodził z rodziny Wang.
Praktykę buddyjską rozpoczął u Yŏhae, a następnie praktykował sŏn u mistrza Yangbu, ucznia Tohŏna.
W 897 r. udał się do Chin i przebywał w nich praktykując chan przez 20 lat. Otrzymał przekaz Dharmy od mistrza chan Daoyuana na górze Ku.
Po powrocie do ojczyzny w 927 r. prowadził nauczanie sŏnu. Otrzymał patronat od pierwszego króla dynastii Koryŏ – Taejo. W 935 r. odnowił podupadły klasztor Pong’am na górze Hŭiyang. Od tego czasu szkoła ta została zaliczona w poczet 9 górskich szkół sŏn.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 31/4. Dayi Daoxin (579-651) Chiny 32/5/1. Pŏmnang (bd) Szkoła dongshan. Korea 33/6/2. Sinhaeng (704-779) 34/7/3. Chunbŏm (bd) 35/8/4. Hyeŭn (bd) 36/9/5. Chisŏn Tohŏn (824-882) Szkoła hŭiyang 37/10/6. Sŏnggyŏn (bd) 37/10/6. Minhyu (bd) 37/10/6. Kyehŭi (bd) 37/10/6. Yangbu (bd) 38/11/7. Ch’ŏngjin Kŭngyang (878-956) 39/12/8. Hyŏngch'o (bd)
Bibliografia Red. L. Lancaster i C.S. Yu. Assimilation of Buddhism in Korea. Religious Maturity and Innovation in the Silla Dynasty.. Asian Humanities Press. (bmw), 1991
Kategoria:Koreańscy mistrzowie sŏn Kategoria:Urodzeni w 878 Kategoria:Zmarli w 956