Monika Sznajderman, również Monika Sznajderman-Pasierska (ur. 19 listopada 1959 w Warszawie) – polska antropolożka kultury, wydawczyni i pisarka.
Życiorys Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych otrzymała w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Zajmuje się antropologią współczesności (zwłaszcza problemami popularnej kultury audiowizualnej) i formami współczesnej wyobraźni religijnej.
Prowadzi Wydawnictwo Czarne, które założyła z mężem Andrzejem Stasiukiem w 1996 roku. Jest prezesem Stowarzyszenia Rozwoju Sołectwa Krzywa zajmującego się dziećmi z byłych PGR-ów w Beskidzie Niskim.
Dwukrotna finalistka Nagrody Literackiej „Nike”: w 2017 za książkę Fałszerze pieprzu oraz w 2020 za Pusty las.
W 2023 nakład książki Fałszerze pieprzu został wycofany w związku z ugodą zawartą między Wydawnictwem Czarne i autorką a Janem Jakubem Tatarkiewiczem, wnukiem Władysława Tatarkiewicza, a z kolejnych nakładów miały zostać usunięte niezgodne z prawdą sugestie autorki dotyczące obecności we wspomnieniach Władysława Tatarkiewicza odniesień do losów Żydów.
Galeria
Życie prywatne Jest córką kardiologa Marka Sznajdermana (1929–2020) i prof. medycyny Małgorzaty Ciświckiej-Sznajderman (1931–1988Wspominając prof. Małgorzatę Ciświcką-Sznajderman (1931-1988)), wnuczką neurologa Ignacego Sznajdermana i Amelii z d. Rozenberg, oraz wnuczką Marii Janiny Lachert i Stanisława Ciświckiego, którzy pobrali się w 1926. Jest prawnuczką Wacława Lacherta i Wandy Lipskiej, którą poślubił w 1899Fałszerze pieprzu, Wołowiec 2016, Wydawnictwo Czarne, .
Wraz z mężem Andrzejem Stasiukiem mieszka w Wołowcu, w Beskidzie Niskim.
Wybrane publikacje „The Jardin des Plantes. Postcards” czyli roślinna metaforyka Jamesa Clifforda, [w:] Konteksty. Polska Sztuka Ludowa, 1994 nr 3/4 Teologia pięknych kobiet (m.in. o literaturze erotycznej) [w:] Dariusz Czaja (red.) Mitologie popularne: szkice z antropologii współczesności, Kraków 1994, Wyd. Universitas, s. 220, Zaraza. Mitologia dżumy, cholery i AIDS, Warszawa 1994, Wydawnictwo Naukowe Semper, s. 136, Współczesna Biblia Pauperum. Szkice o wideo i kulturze popularnej, Kraków 1998, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, s. 118, Błazen. Maski i metafory, Gdańsk 2000, s. 240, Wyd. słowo/obraz terytoria, . Wznowienie nakładem Wydawnictwa Czarne, Wołowiec 2018. Znikająca Europa, Wołowiec 2006, Wydawnictwo Czarne (red. z Katharina Raabe) Fałszerze pieprzu, Wołowiec 2016, Wydawnictwo Czarne, . Pusty las, Wołowiec 2019, Wydawnictwo Czarne,
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Gorlicami Kategoria:Polscy antropolodzy Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy wydawcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1959