Turzyca rzadkokłosa (Carex remota L.) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Występuje w wilgotnych lasach liściastych. Zasięg tego gatunku obejmuje obszar od północno-zachodniej Afryki poprzez niemal całą Europę i Azję zachodnią, po Himalaje. W Polsce gatunek jest rozpowszechniony, rzadszy lokalnie na północnym Mazowszu i na ziemi lubuskiej.
Morfologia thumb|180px|left|Kłoski z kwiatami thumb|180px|left|Kłoski z owocami thumb|180px|left|Owoc z przysadką Pokrój Roślina trwała, kępkowa, wysokości do 60 cm. Łodyga Łodyga cienka, dłuższa od liści, wzniesiona lub przewisająca. Liście Liście o szerokości 1,5–2 mm, jasnozielone, miękkie. Kwiaty Zebrane w kłosy, przy czym kwiaty pręcikowe (męskie) znajdują się u ich podstawy, a kwiaty słupkowe (żeńskie) znajdują się na szczycie. W każdym kwiatostanie 6–10 kłosków, przy czym kilka dolnych kłosków jest bardzo od siebie oddalonych. U nasady kłosków, zwłaszcza dolnych, długie podsadki (najniższa dłuższa od całego kwiatostanu). Kwiaty wyrastają w kątach jajowatych, zaostrzonych przysadek. Kwiaty żeńskie ze słupkiem zakończonym dwoma znamionami. Owoce Orzeszek otoczony pęcherzykiem. Pęcherzyk żółtozielony, z niewyraźnymi nerwami, o długości ok. 3 mm, na szczycie wolno zwężający się w dwuzębny dzióbek.
Biologia i ekologia thumb|Turzyca rzadkokłosa nad strumieniem w Parku Leśnym Mścięcino w Szczecinie Bylina. Kwitnie w maju i czerwcu. Występuje w wilgotnych lasach liściastych, zwykle w łęgach nad potokami. Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla związku zespołów (All.) Alno-Ulmion i zespołu (Ass.) subatlantyckiego łęgu jesionowego Carici remotae-Fraxinetum.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ciborowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza