thumb|250px Łuk dłoniowy głęboki () – w anatomii człowieka tętnica ręki utworzona przez tętnicę promieniową oraz w mniejszym stopniu łokciową (odwrotnie niż w łuku dłoniowym powierzchownym).
Topografia Tętnica promieniowa w swoim końcowym odcinku oddaje gałąź dłoniową głęboką (łac. ramus palmaris profundus arteriae radialis) która stanowi początek łuku głębokiego. Następnie przechodzi przez pierwszą (85%) lub drugą (15%) przestrzeń międzykostną i leżąc na kościach śródręcza oraz mięśniach międzykostnych kieruje się w stronę kłębika. Na całym odcinku łuk tętniczy przykryty jest ścięgnami zginaczy. Ostatecznie łuk zespala się z gałęzią od tętnicy łokciowej.
W badaniach obrazowych znajduje się średnio 4,5 cm od stawu promieniowo-nadgarstkowego.
Tętnicy wzdłuż całego przebiegu towarzyszy gałąź głęboka nerwu łokciowego, przy czym wzajemny stosunek topograficzny pomiędzy tymi strukturami jest bardzo zmienny.
Łuk dłoniowy głęboki oddaje drobne gałęzie do sieci dłoniowej nadgarstka, a także trzy tętnice dłoniowe śródręcza (II, III, IV), z których od każdej odchodzi dodatkowo gałąź przeszywająca do tętnicy grzbietowej śródręcza.
Zmienność Lokalizację łuku można dość dokładnie określić dzięki stałemu położeniu względem punktów orientacyjnych (np. kości czy stawów ręki). Badanie 200 rąk na 100 zwłokach wykazało, że najczęstszy (60%) wariant łuku głębokiego to połączenie gałęzi głębokiej dłoniowej tętnicy promieniowej z gałęzią głęboką dolną tętnicy łokciowej. W 30% łuk łączy się z gałęzią górną, a w 10% z obiema gałęziami. Jeśli gałąź tętnicy promieniowej przechodzi przez II przestrzeń międzykostną, zespolenie z dwiema gałązkami tętnicy promieniowej jest jeszcze rzadsze.
Całkowity brak łuku należy do rzadkości.
Główne zaopatrzenie łuku w krew pochodzi od: obu tętnic (66,67%); tętnicy promieniowej z małą domieszką krwi z tętnicy łokciowej (21,63%); wyłącznie tętnicy promieniowej (8,33%); wyłącznie tętnicy łokciowej (3,33%).
Przypisy
Kategoria:Tętnice kończyny górnej