thumb|250px|Jamy ciała ludzkiego. Jama miednicy () – w anatomii człowieka przestrzeń w obrębie miednicy mniejszej (), położona w najniższej części tułowia, poniżej kresy granicznej, której ściany tworzą kości miedniczne (z wyjątkiem talerzy kości biodrowych), kość krzyżowa, kość guziczna, i mięśnie dna miednicy. Wysłana jest powięzią ścienną miednicy ().
W jamie miednicy znajduje się: końcowa część okrężnicy esowatej odbytnica część moczowodów pęcherz moczowy u kobiet jajniki jajowody macica pochwa u mężczyzn nasieniowody gruczoł krokowy pęcherzyki nasienne gruczoły opuszkowo-cewkowe.
Topograficznie jamę miednicy można podzielić na kilka przestrzeni, jak np. dół kulszowo-odbytniczy, przestrzeń krocza głęboka i powierzchowna.
Jama miednicy od dołu jest zamknięta przez układ mięśni poprzecznie prążkowanych, które tworzą mięśniówkę dna. W przeciwieństwie do górnego zamknięcia jamy brzusznej, które stanowi jednowarstwą płytę mięśniową (przeponę), dolne zamknięcie składa się z dwóch płyt mięśniowych: przepony miednicy oraz przepony moczowo-płciowej. Obie warstwy częściowo się pokrywają. Przepona miednicy zamyka całe wyjście miednicy poza rozworem odbytowym oraz krótkim przednim odcinkiem. Przepona moczowo-płciowa wzmacnia najsłabszy punkt dna miednicy, gdzie jest osłabiona przez przebijający się przez nią przewód moczowo-płciowy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Anatomia miednicy