Henryk de Saint-Rémy (ur. 1557, Paryżu – zm. 14 lutego 1621, w Paryżu) - naturalny syn Henryka II, króla Francji, i założyciel linii hrabiów de Saint-Rémy.
Dzieje Był nieślubnym synem Henryka II Walezujsza, króla Francji, z jego związku z Nicole de Savigny. Nazywano go Bastardem d'Angouleme. Sam tytułował się pierwszym baronem de Fontette et d'Essoyes. W 1592 ożenił się z Christine de Luze (zm. 1636). Ze związku tego miał kilkoro dzieci: Franciszka I (1595–1648), drugiego barona Fontette, mężą Charlotte Marguerite de Mauleon, Jakuba (1599–1621), René I (1606–1663), trzeciego barona Fontette, męża Jacqueline de Brevot i ojca: René II (1636–1674), czwartego barona Fontette, męża Marie de la Marck, Henriego (1637–1692), pana Noes, męża Marie de Mullot, Remy Sebastiana (1639–1674), męża (1) ... de Colne, (2) Cleophile d'Anglure, Pierre'a (1644–1648), Charlesa François (1646–?), męża Barbe d'Anglure, Pierre'a (1648–1694), męża Jeanne Felix, Pierre'a Jeana (1649–1714), pana Luze, męża (1) Renée Marguerite de Courtels, (2) Mariede Mullot, Marię Małgorzatę, od 1621 żonę Joachima de Marron, barona de Cullee,
Po śmierci Henryk de Saint-Rémy został pochowany w paryskim kościele St. Suplice.
Potomkowie Prawnuczką Pierre'a Jeana de Valois-Saint-Rémy (najmłodszego syna René II, który był najstarszym synem René I) była słynna hrabina Joanna de Saint-Rémy, negatywna bohaterka afery naszyjnikowej, posługująca się tytułem hrabiny de La Motte.
Literatura Europäische Stammtafeln. Stammtafeln zur Geschichte der europäischen Staaten, Bd III, Teilband 2, Marburg 1983, Taf. 308A.
Kategoria:Walezjusze Valois Kategoria:Urodzeni w 1557 Kategoria:Zmarli w 1621