Czesław Józef Sterkowicz (ur. 20 czerwca 1936 w Olszynach, zm. 26 maja 2016) – polski nauczyciel, historyk i polityk, doktor nauk humanistycznych, poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys W 1954 roku został absolwentem Liceum Ogólnokształcącego w Bieczu. W 1969 roku ukończył studia wyższe na Wydziale Humanistycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. W 1977 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy zatytułowanej Dzieje tajnego nauczania w powiecie tarnowskim 1939–1945. Jego praca naukowa dotyczyła głównie historii tajnego nauczania oraz losów Polaków podczas okupacji niemieckiej ziem polskich w latach 1939–1945.

Pracę zawodową rozpoczął 1 lutego 1955 roku w Szkole Podstawowej w Komornikach na Opolszczyźnie, gdzie pracował do grudnia 1956 roku. Od 1 września 1958 roku był zatrudniony w Szkole Podstawowej w Olszynach, a od 1 września kolejnego roku w Szkole Podstawowej w Jodłówce Tuchowskiej. We wrześniu 1962 roku objął obowiązki kierownika Szkoły Podstawowej w Łękawce. W latach 1966–1970 pracował w Wydziale Oświaty Miejskiej Rady Narodowej w Tarnowie, z dniem 1 września 1970 roku mianowano go dyrektorem IV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Anioła w Tarnowie. W 1972 roku Czesławowi Sterkowiczowi nadano tytuł profesora szkoły średniej. W 1988 roku otrzymał III stopień specjalizacji zawodowej. Do 1 września 1990 roku zajmował stanowisko dyrektorskie w IV LO. Zakończył pracę zawodową 30 czerwca 1991 roku. Za jego kadencji liceum nawiązało współpracę zagraniczną z gimnazjum w Humenné w Czechosłowacji oraz wprowadziło klasy profilowane (humanistyczną, matematyczno-fizyczną, z rozszerzonym programem nauczania języka angielskiego). W szkole uruchomiono pierwszą w województwie tarnowskim specjalistyczną klasopracownię do nauki języków obcych, wyposażoną m.in. w indywidualne kabiny ze słuchawkami, mikrofonami i z magnetofonami szpulowymi czechosłowackiej firmy Tesla.

Będąc na emeryturze, wystartował w wyborach w 1991 roku. Uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji, został wybrany z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Pod koniec kadencji pozostawał posłem niezrzeszonym. Zasiadał w Komisji Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego, był także członkiem sześciu podkomisji. W wyborach w 1993 roku bezskutecznie ubiegał się o mandat senatoraObwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 23 września 1993 r. o wynikach wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 19 września 1993 r. ()., a w wyborach cztery lata później bez powodzenia kandydował do Sejmu z ramienia Unii Pracy.

Opracował ponad 100 haseł w opublikowanej w 2010 roku Encyklopedii Tarnowa pod redakcją Andrzeja Niedojadły.

Został pochowany 29 maja 2016 roku na cmentarzu parafialnym w Koszycach Wielkich.

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy (1970) i Złoty (1975) Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej (1977) Medal za Zasługi dla Miasta Tarnowa (1975) Nagroda ministra właściwego do spraw oświaty (1972, 1977, 1983, 1988)

Publikacje

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Liceum Ogólnokształcącego w Bieczu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie Kategoria:Ludzie związani z Tarnowem Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy Kategoria:Politycy Unii Pracy Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993) Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2016