Szałwia lepka (Salvia glutinosa L.) – gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Jej zasięg występowania rozciąga się od wschodnich Pirenejów aż po Krym. Ponadto, występuje w Apeninach, na Korsyce, w Górach Dynarskich, oraz w Turcji, na Kaukazie i w Iranie. W Polsce osiąga północną granicę zasięgu.
Morfologia thumb|180px|left|Kwiat thumb|180px|left|Liść Łodyga Posiada wzniesioną, rozgałęzioną łodygę, w dole najczęściej nagą, w górnej części lepką i mocno owłosioną włoskami prostymi i gruczołowatymi. Liście Są trójkątnie jajowate, w nasadzie sercowato oszczepowate, na brzegu nieregularnie ząbkowane, na szczycie zaostrzone, obustronnie owłosione. Kwiatostan Może osiągać długość 15–30 cm, często jest rozgałęziony i tworzy nibykłos. Kwiaty Umieszczone są na krótkich, gruczołowato owłosionych szypułkach, zebrane po 6 w nibyokółkach. Charakteryzują się silnie gruczołowato owłosionym, kielichem o długości 12–14 mm oraz żółtą koroną o długości 3–4 cm.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do września. Gatunek ten preferuje gleby bogate w substancje mineralne, obojętne do zasadowych, świeże do wilgotnych. W wyższych partiach gór spotykana jest w zbiorowiskach ziołoroślowych w położeniach niższych rośnie głównie w cienistych lasach w sąsiedztwie cieków, niekiedy przy wilgotnych skrajach dróg, na porębach, głównie w lasach bukowych. Gatunek charakterystyczny dla Cl. Querceto-Fagetea.
Przypisy
Bibliografia Malicki M. 2005. A new locality of Salvia glutinosa L. (Lamiaceae) in Lower Silesia. Acta Botanica Silesiaca.
Kategoria:Jasnotowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza