Jan Józef Bartłomiej Jeziorański herbu Jeziora (ur. 24 sierpnia 1835 w Lublinie, zm. 5 sierpnia 1864 w Warszawie) – członek władz powstania styczniowego.
Życiorys Urodził się w polskiej rodzinie szlacheckiej pochodzenia żydowskiegoMateusz Mieses, Z rodu żydowskiego, zasłużone rodziny polskie krwi niegdyś żydowskiej, Warszawa 1991, s. 116., Jeziorańskich herbu Jeziora, jako syn Jana Macieja i Wandy z Dolańskich herbu Korab. Jego bratem stryjecznym był generał Antoni Jeziorański.
Wylegitymowany ze szlachectwa przed Heroldią Królestwa Polskiego ok. 1855 z herbem Jeziora. Z małżeństwa z Wandą z Gołębiowskich pozostawił córki: Bronisławę Marię Magdalenę (22.07.1863 – 1941), zamężną za Stanisławem Romeyko-Hurko. Janinę Franciszkę (3.12.1864 – ?), z męża Nipanicz. Zofię Katarzynę (26.04.1862 – ?).
Pracował jako rewizor dochodów tabacznych w WarszawieEmil Noiński, Od konwersji do asymilacji. Tradycje walk o niepodległość Polski w rodzinie Jeziorańskich (XVIII-XX wiek), [w:] Drogi Polaków do Niepodległości. W 150. rocznicę powstania styczniowego, redakcja Wiesław Caban, Lidia Michalska – Bracha, Wiktoria Śliwowska, Warszawa 2015, s. 365-376.. Był członkiem Organizacji Miejskiej WarszawyStefan Król, Cytadela Warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978, s. 144., w marcu 1864 został dyrektorem Wydziału Komunikacji w Rządzie Narodowym, stanowisko to objął po aresztowanym 6 marca Romanie Żulińskim. Aresztowany na początku kwietnia 1864, podczas przesłuchań zachował się godnie, nie podjął współpracy ze śledczymi, zdecydowanie odmówił obciążenia zeznaniami współtowarzyszy. Przyznał się jednak do winy, przyrzekał poprawę i prosił o łaskęStefan Kieniewicz, Powstanie styczniowe, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 735.. Skazany na śmierć, został 5 sierpnia 1864 wraz z Romualdem Trauguttem, Józefem Toczyskim, Romanem Żulińskim i Rafałem Krajewskim powieszony na stokach Cytadeli Warszawskiej, jako ostatni ze skazanychTamże, s. 737..
Upamiętnienia
Jeziorański wraz z Trauguttem, Toczyskim, Żulińskim i Krajewskim zostali symbolicznie upamiętnieni na grobie córki Traugutta, Alojzy, na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Imieniem Jeziorańskiego została nazwana ulica przebiegająca przez warszawskie Śródmieście i Żoliborz, prowadząca do południowej bramy Cytadeli.
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Bender Ryszard, Jeziorański Jan Józef Bartłomiej, [w:] Encyklopedia „Białych Plam”, t. 9, Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne, Radom 2002, s. 11. . Jarzębowski, Józef, Jan Jeziorański: zapomniany bohater 1863 roku. Londyn: Veritas, 1974 Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836–1861, oprac. E. Sęczys Warszawa 2000, s. 261. Uruski Seweryn, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. VI, Warszawa 1909, s. 85. Akta metrykalne z parafii Św. Krzyża w Warszawie
Kategoria:Członkowie rządów powstańczych (powstanie styczniowe) Jan Jeziorański Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Powstańcy styczniowi straceni w Warszawie Kategoria:Skazani na karę śmierci za udział w powstaniu styczniowym Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Urodzeni w 1835 Kategoria:Zmarli w 1864