Ponos (gr. pónos, łac. labor) – w języku starogreckim trud, wysiłek. W filozofii cynickiej nadawano mu wartość etyczną. W mitologii personifikowano go pod postacią bóstwa, jako syna Eris.
Filozofia Dla cyników (Antystenesa, Diogenesa i późniejszych cyników), cnota wymagała wyrobienia odporności na trudności stawiane przez naturę. Odporność zdobywało się przez hartowanie ciała i ducha i nabycie przyzwyczajeń w panowaniu nad przyjemnościami. Wskazując tę drogę cynicy używali dwóch pojęć: ponos (trudu) i askesis (ćwiczenia). Trud, przez zwykłych ludzi unikany i uznawany za nieprzyjemny, został przez cyników uwznioślony i potraktowany jako dobro. Życie w trudzie było przez cyników uznawane za wartościowe i godne mędrca.
Mitologia Hezjod w Teogonii (226-232) personifikuje Ponos jako bóstwo trudu, pośród licznego potomstwa bogini niezgody, Eris.
Przypisy
Bibliografia Ponos, theoi.com (ang.) [dostęp 28 kwietnia 2014]
Kategoria:Personifikacje w mitologii greckiej Kategoria:Etyka Kategoria:Starogreckie pojęcia filozoficzne