Pohost Zahorodzki (biał. Пагост Загародзкі, Pahost Zaharodski) – wieś (dawniej miasteczko) na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie pińskim, w sielsowiecie Pohost Zahorodzki (którego władz wbrew nazwie nie jest siedzibą).
W miejscowości działa parafia prawosławna pw. Świętych Cyryla i Metodego.
Do głównych zabytków miasteczka należą cerkiew parafialna i synagogaRodzima.org – Pohost Zahorodzki.
Historia Prywatne miasto szlacheckie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie pińskim województwa brzeskolitewskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 109.. W XVIII w. wioska pozostawała własnością rodziny Druckich-Lubeckich.
W II RP znajdował się w województwie poleskim, w powiecie łuninieckim, a od 1923 w powiecie pińskim. Był siedzibą gminy Pohost ZahorodzkiGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933. W 1921 roku liczył 748 mieszkańcówSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VIII - Województwo Poleskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924. Mieściła się tu wówczas parafia rzymskokatolicka św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.
Podczas okupacji hitlerowskiej, w listopadzie 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 300 osób. W sierpniu 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowano. Sprawcami zbrodni było SD z Hancewicz, litewskie oddziały pomocnicze, niemiecka żandarmeria oraz białoruska policja, dowodził Alfred Renndorfer.
Ludzie związani z Pohostem Zahorodzkim Urodzili się tu: w 1773 Łukasz Gołębiowski – jeden z pierwszych polskich etnografów, powstaniec kościuszkowski, historyk, bibliotekarz w 1778 Ksawery Drucki Lubecki – minister skarbu Królestwa Polskiego w latach 1821–1830.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie w rejonie pińskim Kategoria:Prywatne miasta szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo brzeskolitewskie)