thumb|Bosak Józef Hauke herbu Bosak, hrabia, (ur. 14 lutego 1790, Warszawa, zm. 6 kwietnia 1837, Petersburg) – oficer Legionów Dąbrowskiego i wojsk Księstwa Warszawskiego, generał major wojsk Imperium Rosyjskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari. thumb|12 Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego
Zarys biografii Józef Hauke był najmłodszym synem profesora Liceum Warszawskiego, Fryderyka Haukego i jego małżonki Salomei ze Schweppenhäuserów. Mając lat 16 zaciągnął się do Legionów Dąbrowskiego, gdzie w randze podporucznika został przydzielony do sztabu głównodowodzącego. Po stworzeniu Księstwa Warszawskiego wstąpił do jego armii i służył od roku 1807 jako porucznik w 12 pułku piechoty. Pół roku później przydzielono go jako adiutanta do boku starszego o 15 lat brata, wówczas już generała, Maurycego Haukego. W roku 1808 Józef został odznaczony Złotym Krzyżem orderu Virtuti Militari, w roku 1813 w czasie walk o Twierdzę Zamość otrzymał bardzo rzadko przyznawany Krzyż Kawalerski (III kl.) tego odznaczenia.
Po utworzeniu Królestwa Kongresowego Hauke pozostał w wojsku i działał jako kapitan w Kwatermistrzostwie Generalnym, gdzie parę lat później dosłużył się stopnia pułkownika. Po wstąpieniu Mikołaja I na tron rosyjski i polski Hauke został mianowany fligeladiutantem monarchy. Wraz z kilkudziesięcioma oficerami Wojsk Polskich wziął udział w 1828 roku w wojnie rosyjsko-tureckiejBronisław Gembarzewski, Wojsko polskie : Królestwo Polskie : 1815-1830, Warszawa 1903, s. 45.. W roku 1830 wystąpił ze służby czynnej i przeniósł się do Petersburga, ale nadal piastował funkcję adiutanta przybocznego cesarza i w roku 1833 otrzymał ostatni swój awans na generała majora wojsk rosyjskich.
Żonaty z Karoliną ze Steinkellerów (1803-1874), która pochodziła ze znanej warszawskiej rodziny przemysłowców o korzeniach niemieckich, miał z nią czworo dzieci: Salomeę Marię (zm. 1894), która wyszła w 1857 za sycylijskiego księcia Mikołaja Fiumesalato, markiza di San Cataldo, i zmarła w Palermo; Aleksandra (1832-1855), porucznika rosyjskich huzarów; Józefa (1834-1871), sławnego generała Bosaka w powstaniu styczniowym; Marię, zmarłą w wieku dziecięcym w Warszawie.
W 1826 Józef Hauke otrzymał wraz z obydwoma braćmi dziedziczne szlachectwo Królestwa Polskiego, a w 1830 tytuł hrabiowski Imperium Rosyjskiego. Linia wygasła po mieczu ze śmiercią jego wnuka Maurycego Józefa (1870–1949), syna gen. Bosaka, osiadłego w Cannes, bezdzietnego.
Był członkiem polskiej loży wolnomularskiej Bouclier du Nord w 1818 rokuLwowska Naukowa Biblioteka im. W. Stefanyka NAN Ukrainy. Oddział Rękopisów. Zespół (fond) 5. Rkps 5707/I. Żegota Pauli: Materiały do historii wolnomularstwa polskiego, k. 17.
Odznaczenia Order Virtuti Militari IV kl. (1808) Order Virtuti Militari III kl. (1813) Legia Honorowa (1813) Order św. Anny II kl. (1818) Order Orła Czerwonego III kl. (1819) Order św. Anny II kl. z brylantami (1823) Znak Honorowy za 20 lat służby (1830)Przepisy o znaku honorowym niemniej Lista imienna generałów, oficerów wyższych i niższych oraz urzędnikow wojskowych, tak w służbie będących, jako też dymisjonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830, [b.n.s]
Zobacz też Hauke (ród)
Przypisy
Bibliografia Stanisław Łoza, Rodziny polskie pochodzenia cudzoziemskiego zamieszkałw w Warszawie i okolicach, t. II, Warszawa 1934
Józef Hauke Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Znakiem Honorowym (20 lat służby) Kategoria:Oficerowie Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Oficerowie Legionów Polskich 1797–1807 Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polscy wolnomularze (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1828–1829 (strona rosyjska) Kategoria:Urodzeni w 1790 Kategoria:Zmarli w 1837 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie