Szczuroskoczek zwinny, szczuroskoczek (Dipodomys agilis) – gatunek ssaka podrodziny szczuroskoczków (Dipodomyinae) w obrębie rodziny karłomyszowatych (Heteromyidae).
Zasięg występowania Szczuroskoczek zwinny występuje w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych zamieszkując w zależności od podgatunku: D. agilis agilis – Los Angeles Basin i podnóża gór San Gabriel i San Bernardino w południowo-zachodniej Kalifornii. D. agilis perplexus – południowa część gór Sierra Nevada, góry Tehachapi i San Gabriel, północna część San Fernando Valley w południowo-zachodniej Kalifornii.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1848 roku amerykański przyrodnik William Gambel nadając mu nazwę Dipodomys agilis. Holotyp pochodził z Los Angeles, w hrabstwie Los Angeles, w Kalifornii, w Stanach Zjednoczonych.
Na podstawie analizy sekwencji molekularnych D. agilis należy do grupy gatunkowej agilis wraz z D. simulans i D. venustus. Stwierdzono, że Dipodomys simulans, wcześniej zaliczany do tego taksonu, różni się kariotypowo (inny 2n), allozymicznie, morfologicznie (cechy zewnętrzne, czaszki i kości prącia) i ekologicznie; te dwa gatunki są prawdopodobnie sympatryczne w Cajon Pass, oddzielający góry San Gabriel i San Bernardino. Inne prawdopodobnie dawne miejsca sympatryczne zostały prawdopodobnie pochłonięte przez rozwój miejski. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki.
Etymologia Dipodomys: dipodos „dwunożny”, od δι- di- „podwójnie”, od δις dis „dwa razy”, od δυο duo „dwa”; πους pous, ποδος podos „stopa”; μυς mus, μυός muos „mysz”. agilis: „zwinny, aktywny”, od agere „wprawić w ruch”. perplexus: łac. perplexus „zmieszany, niejasny, dwuznaczny”, od plexus „spleciony, przeplatany”.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) samic 107–113 mm, samców 115–125 mm, długość ogona samic 170–192 mm, samców 170–195 mm, długość ucha 13–15 mm, długość tylnej stopy 40–46 mm; masa ciała samic 63–78 g, samców 66–79 g.
Ekologia Szczuroskoczek zwinny zamieszkuje pokryte chaparralem zbocza gór aż do granicy lasu. Preferuje piaszczyste gleby, w których może wykopywać nory. Nie ma informacji na temat rozmnażania, przypuszcza się jednak, że w miocie rodzą się zwykle 2 młode. Szczuroskoczek żywi się głównie nasionami. Uzupełnieniem diety są owady i zielone części roślin. Jest gatunkiem nocnym.
Przypisy
Kategoria:Karłomyszowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1848 roku