Andrzej Zieliński (ur. 1 lipca 1947 w Gdyni) – polski profesor, chemik, specjalizuje się z zakresu materiałów do pracy w ekstremalnych środowiskach i biomateriałów.

Życiorys Urodził się w rodzinie Stefana i Stanisławy z domu Jakubczyk. Od 1961 uczęszczał do Technikum Chemicznego w Inowrocławiu, gdzie w 1966 zdał maturę. W 1971 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej uzyskując tytuł magistra inżyniera chemika w specjalności korozja i ochrona metali. W 1976 uzyskał stopień naukowy doktora nauk chemicznych w Instytucie Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk w Warszawie w specjalności fizykochemia metali. Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie naukowej inżynieria materiałowa otrzymał w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie w 1990 na podstawie pracy habilitacyjnej pt. Wpływ wodoru na tarcie wewnętrzne wybranych metali. Tytuł naukowy profesora nauk technicznych w dyscyplinie naukowej budowa i eksploatacja maszyn został mu nadany w 2000 na podstawie wniosku Rady Wydziału Mechanicznego PG.

W latach 1971–1972 pracował jako specjalista w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni, w latach 1972–1976 był stypendystą-doktorantem w Zakładzie Elektrochemii i Korozji Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie, w latach 1976–1982 był zatrudniony w Ośrodku Materiałoznawstwa, Korozji i Ochrony Środowiska Centrum Techniki Okrętowej w Gdańsku, kolejno jako projektant, starszy projektant i główny specjalista, a także kierownik Laboratorium Powłok Metalowych. W latach 1982–1993 pracował na Wydziale Mechanicznym Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni, jako adiunkt i profesor nadzwyczajny, kierownik Katedry Materiałów Okrętowych i Technologii Remontów. Od 1994 wykładowca na Wydziale Mechanicznym PG, gdzie był zatrudniony kolejno na stanowiskach profesora nadzwyczajnego i od 2003 profesora zwyczajnego. Na Wydziale Mechanicznym PG pełnił funkcje kierownika Katedry Inżynierii Materiałowej i Katedry Inżynierii Materiałowej i Spawalnictwa (1995–2013), kierownika Zespołu Biomateriałów (2013–2020). W kadencji 2008–2012 sprawował urząd prorektora PG ds. Współpracy Międzynarodowej i Projektów Europejskich.

Był prezesem oddziału gdańskiego i członkiem zarządu krajowego Polskiego Towarzystwa Materiałoznawczego, jak też wiceprezesem gdańskiego oddziału Societas Humboldtiana Polonorum.

Posiada wyróżnienie „Primum Cooperatio” organizacji Pracodawców Pomorza i Polskiego Towarzystwa Materiałoznawczego „Nr 1 inżynierii materiałowej” (2016). Profesor Emeritus PG (2023).

Mąż Ewy Babicz-Zielińskiej, prof. dr hab. inż., specjalistki w sprawach towaroznawstwa, technologii żywności i żywienia.

Odznaczenia

Złoty Krzyż Zasługi (1999) Medal Komisji Edukacji Narodowej

Przypisy

Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdyni Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Prorektorzy Politechniki Gdańskiej

Kategoria:Urodzeni w 1947