Bancassurance (z ang. bankowość ubezpieczeniowa) – współpraca instytucji bankowej i ubezpieczeniowej polegająca na pośrednictwie banków w sprzedaży usług ubezpieczeniowych (np. sprzedaż polis ubezpieczeniowych w formie indywidualnej lub grupowej klientom banku). W tym celu wykorzystywana jest sieć dystrybucji banku (oddziały, mobilni sprzedawcy – pracownicy banku, call center, Internet oraz pośrednicy finansowi – jeżeli stroną umowy z pośrednikiem jest bank, a nie ubezpieczyciel)
U podstaw tego modelu leży przekonanie o wzajemnym uzupełnianiu się poszczególnych usług i o możliwościach prowadzenia zyskownej sprzedaży krzyżowej klientom detalicznym.
Model bancassurance stosowany jest głównie w Europie. Na innych kontynentach ubezpieczenia sprzedaje się za pośrednictwem niezależnych pośredników, więc bancassurance spotykane jest rzadziej, choć zdarza się, że w rękach banku pozostaje ubezpieczeniowa spółka zależna.
Bancassurance wchodzi w skład allfinanz, składającego się z bankowości ubezpieczeniowej (bancassurance), assurfinance oraz działalności podmiotów należących do tzw. gospodarki realnej, które dzięki procesom liberalizacji prawa mogą świadczyć określone rodzaje usług pośrednictwa finansowego.
Bancassurance w Polsce Początek bancassurance w Polsce datuje się na lata 90. XX w. Jest to rozwiązanie zaimplementowane z Europy Zachodniej, które najdynamiczniej rozwinęło się w takich państwach, jak Francja, Hiszpania, Portugalia czy Włochy.
Polski rynek finansowy, po otwarciu na Unię Europejską, stał się atrakcyjny dla zagranicznych inwestorów i rozwinął się bardzo dynamicznie. Regulacje prawne sprzyjały rozwojowi sojuszy bankowo-ubezpieczeniowych, a rynek polski przyjął model bancassurance oparty na współpracy na podstawie grupowej umowy ubezpieczenia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Finanse