thumb|240px|„Grupa 9 Grafików” – od lewej: Mieczysław Wejman, Helena Krażowska-Knotowa, Jerzy Bandura, Bogna Krasnodębska-Gardowska, Stefania Dretler-Flin, Krystyna Wróblewska, Adam Młodzianowski i Leon Kosmulski, 1949 Leon Kosmulski (ur. 14 marca 1904 w Kijowie, zm. 9 października 1952 w Krakowie) – polski artysta grafik.
Życiorys Jego rodzicami byli Maksymilian i Maria z d. Linke.
Gimnazjum ukończył w Gostyninie. Studia artystyczne rozpoczął w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych w Poznaniu. Następnie przeniósł się do Wilna na Wydział Sztuk Pięknych tamtejszego Uniwersytetu im. Stefana Batorego. Malarstwa uczył go Ludomir Sleńdziński, a grafiki – Jerzy Hoppen, twórca wileńskiej szkoły rytowniczej. W 1931 na uniwersytecie powołano Zakład Grafiki i Zdobnictwa, w którym studiował do uzyskania dyplomu w 1936. W tym samym roku zdobył wyróżnienie na „II Międzynarodowej Wystawie Drzeworytów” w Warszawie. Z rekomendacji Hoppena pozostał na uczelni, pracując jako asystent do wybuchu II wojny światowej. W 1939 otrzymał nagrodę Funduszu im. Józefa Piłsudskiego za cykl miedziorytów Zapomniane groby.
W okresie okupacji niemieckiej przebywał w Wilnie. Angażował się w działalność konspiracyjną, wykonując ilustracje dla prasy podziemnej.
Po 1945 przeniósł się do Krakowa. Został adiunktem w katedrze rysunku na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Nauczał rysunku odręcznego. W 1947 przystąpił do formacji artystycznej „Grupa 9 Grafików”.
Jego twórczość obejmowała przede wszystkim grafikę, zarówno warsztatową jak użytkową. Wykonywał drzeworyty, miedzioryty, ekslibrisy, plakaty, ilustrował książki i projektował ich oprawę graficzną. Malował sporadycznie.
Był osobą nie w pełni sprawną fizycznie i zmarł przedwcześnie w samotności. Spoczął na cmentarzu Rakowickim. Członkowie „Dziewiątki” i przyjaciele-artyści, pragnąc oddać mu hołd i pożegnać, zorganizowali w krakowskim Domu Plastyków wystawę pośmiertną jego prac. Jego dorobek artystyczny, w tym klocki drzeworytnicze, płyty miedziane i ok. 200 kompozycji graficznych zostało przekazanych do Muzeum Narodowego w Krakowie. W zbiorach Gabinetu Rycin Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego znajduje się tylko pięć jego prac.
Wybrana twórczość Malarstwo Krajobraz z postaciami (olej na płótnie), 1936 – praca dyplomowa Pejzaż Pejzaż leśny, 1942 Pejzaż leśny, 1943 Grafika Cykl Kościoły wileńskie, 1935–1936 Kościół św. Anny Wilno Święty Kazimierz, 1936 Stare drzewa, 1938 Cmentarz xx. Bernardynów, 1938 Wilno – niegdyś stolica Wielkiego Księstwa Litewskiego..., 1938 Cykl Zapomniane groby, 1938–1939 Jan III Sobieski Król Polski, 1940 Wejście do kościoła św. Jerzego od ul. Śniadeckich w Wilnie, 1940 Kościół misjonarzy w Wilnie, 1944 Autoportret, 1944 Nad Wisłą, 1944 Ruiny Warszawy, 1946 Kościół św. Aleksandra Dom na Rynku Starego Miasta Warszawa – Fortepian Chopina Skały, 1948 Tyniec, 1948 Gdańsk, 1949 Białystok, 1949 Paryż – Ulica, 1950 Krakowski Barbakan Miasto, 1952 Wodopój, 1952
Ekslibrisy Z księgozbioru Bolesława Żyndy Ilustracje i opracowania graficzne książek Oliver Twist, aut. Charles Dickens, wyd. 1950
Przypisy
Bibliografia W domenie publicznej życie zaczyna się po 70. – edycja 2023 (cz. 3, odc. 2), buwlog.uw.edu.pl Jolanta Chrzanowska-Pieńkos, Andrzej Pieńkos, Leksykon sztuki polskiej XX wieku, Wydawnictwo Kurpisz, 2001 Landscape – Leon Kosmulski, Tartle
Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Polscy ilustratorzy Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Współcześni polscy twórcy ekslibrisów Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki Kategoria:Zmarli w 1952