Pustułka maskareńska (Falco punctatus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny sokołowatych (Falconidae). Występuje endemicznie na wyspie Mauritius w archipelagu Maskarenów. Jest zagrożona wyginięciem.
Morfologia Wygląd Trochę mniejsza od pustułki, nieznacznie większa od pustułeczki. Samce są nieco mniejsze od samic. Brzuch jasnokremowy w czarne, zwężające się ku dołowi plamki. Nogi żółte z czarnymi pazurami. Spód ogona jasnokremowy w czarne, poprzeczne pasy. Cały wierzch ciała w poprzeczne, grube, czarnobrązowe pasy. Jasne policzki i szary dziób z białą woskówką. Wymiary długość ciała: 25–29 cm rozpiętość skrzydeł: 49–56 cm masa ciała: samce 123–178 g, samice 173–231 g
Ekologia i zachowanie Biotop Lasy. Z powodu ich niszczenia gatunek jest zagrożony. Pożywienie Gekony, ważki, cykady, świerszczowate i małe ptaki. Zachowanie Żyją samotnie. 89% piskląt znajdowanych jest ponad 5 km od gniazda, w którym się wykluły. Lęgi Lęgnie się głównie w listopadzie i grudniu. Jest monogamiczna. Gniazdo umieszcza na drzewie. Składa 4–5 jaj, których inkubacja trwa 28–35 dni. Młode pozostają w gnieździe przez ok. 35 dni.
Status zagrożenia i ochrona W 1974 roku liczebność pustułki maskareńskiej spadła do zaledwie 4 osobników – była najrzadszym ptakiem świata. Przyczyniło się do tego wylesianie wyspy, stosowanie pestycydów oraz drapieżnictwo ze strony introdukowanych ssaków. W 1973 roku zainicjowany został program rozmnażania tych ptaków w niewoli. W szczytowym okresie pod koniec lat 90. udało się zwiększyć liczebność populacji do 350–500 osobników (szacunki mówiące o wyższej liczbie, nawet o 1000 osobników, uważa się obecnie za przesadzone). Obecnie (2018) populacja liczy 140–170 dorosłych osobników. Jest to wystarczająca liczba, by uznać pustułkę maskareńską za uratowaną. Nadal jest najrzadszym sokołem na Ziemi.
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2014 roku uznaje pustułkę maskareńską za gatunek zagrożony (EN – endangered), gdyż jej populacja ponownie zaczęła spadać; wcześniej – od 2000 roku miała ona status gatunku narażonego (VU – vulnerable), a od roku 1994 – gatunku zagrożonego (EN).
W podobnej sytuacji znalazła się także w latach 90. XX w. synogarlica rdzawosterna – żyło wtedy tylko 10 osobników.
Filatelistyka Poczta na Mauritiusie wydała 5 znaczków z wizerunkiem tego ptaka.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Zasięg występowania na www.birdlife.org – nie zamieszkuje całej wyspy Artykuł o pustułce maskareńskiej ze zdjęciami na stronie Peregrine Fund
Kategoria:Sokołowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1821 roku Kategoria:Fauna endemiczna Mauritiusa Kategoria:Taksony opisane przez Coenraada Jacoba Temmincka