Virgin Racing (Manor Grand Prix w 2009, Marussia Virgin Racing w 2011) – brytyjski (w 2011 rosyjski) zespół i konstruktor wyścigowy utworzony w 2009 roku, który zadebiutował w sezonie 2010 mistrzostw świata Formuły 1 podczas Grand Prix Bahrajnu.
Najwyższą pozycją w historii teamu było 14. miejsce w Grand Prix Malezji i Grand Prix Japonii (Lucas Di Grassi i Timo Glock) w 2010 roku i Grand Prix Australii i Grand Prix Kanady w 2011 roku (Jérôme d’Ambrosio), w kwalifikacjach najlepszym osiągnięciem było 16. miejsce, które zostało wywalczone przez Glocka podczas Grand Prix Malezji w 2010 roku.
11 listopada 2010 roku ujawniono, że rosyjski producent samochodów sportowych, Marussia wykupił główny pakiet akcji Virgin Racing, z czym wiązała się zmiana nazwy na Marussia Virgin Racing od sezonu 2011. W sezonie 2012 zespół Marussia Virgin Racing zmienił nazwę na Marussia F1 Team, a jego podwozia nosiły nazwę Marussia.
Historia Manor Grand Prix Zespół został utworzony przez Manor Motorsport po połączeniu go z Wirth Research Limited i zgłoszony do mistrzostw świata Formuły 1 jako Manor Grand Prix, który od 2004 roku startuje także w Formule 3 Euro Series i od 2010 w serii GP3.
12 czerwca 2009 roku team został potwierdzony jako jeden z trzech nowych zespołów Formuły 1 w sezonie 2010 wraz z US F1 Team i Campos Meta Team.
Obiekty zespołu zostały ulokowane w Wielkiej Brytanii: siedziba główna w Sheffield, dział projektowania w Banbury i dział marketingu w Londynie, w Bicester została ulokowana baza techniczna, gdzie mieści się symulator Wirth Research.
Alex Tai został szefem zespołu, jednak w styczniu został on zastąpiony na tym stanowisku przez Johna Bootha. Po zmianie szefa, Tai został dyrektorem do spraw specjalnych projektów, a Brytyjczyk Nick Wirth został dyrektorem technicznym zespołu. Później potwierdzono także, że dostawcą jednostek napędowych zostanie powracająca do Formuły 1 brytyjska firma Cosworth.
Zespół Marussia Manor Racing (dawniej Manor Motorsport) przyznaje nagrodę najlepszemu kierowcy zespołu w serii GP3 w postaci testu bolidu Formuły 1 z Virgin (od 2012 Marussia) podczas corocznych testów dla młodych kierowców.
Początki Virgin w Formule 1 W kwietniu 2002 roku grupa Virgin zaangażowała firmę Virgin Mobile jako partnera komunikacyjnego w DHL Jordan Honda, wskutek czego jej logotypy znalazły się między innymi na bolidach zespołu.
28 marca 2009 roku na torze Albert Park Circuit w Australii poinformowano, że Virgin Group stanie się sponsorem brytyjskiego debiutanckiego zespołu Brawn GP, jego logotypy widoczne były już dzień wcześniej podczas treningów do Grand Prix Australii, właściciel Virgin Group Richard Branson stwierdził, że w ten sposób chce promować Formułę 1 bardziej przyjazną środowisku.
15 lutego 2010 roku ujawniono, że wartość medialna Virgin w Brawn GP wynosi 15 800 000 funtów, a inwestycja zwróciła się w 496%.
7 marca 2011 roku ogłoszono, że kontrakt Virgin Group z Brawn GP mógł być warty 5 000 000 dolarów.
Tego samego dnia ujawniono także, że zlecono prace firmie Gevo, by wyprodukowała czystsze paliwo, które miałoby funkcjonować w Formule 1 pod nazwą Virgin Fuel.
Zmiana nazwy zespołu na Virgin Racing
W grudniu poinformowano o zmianie nazwy zespołu z Manor Grand Prix na Virgin Racing, co związane było z wejściem strategicznego sponsora – Virgin Group.
Kierowcami zespołu zostali dotychczasowy kierowca Toyoty Timo Glock (na dwa lata) oraz debiutant Lucas Di Grassi. 15 grudnia 2009 roku Álvaro Parente i Luiz Razia dzięki swoim sponsorom zostali potwierdzeni w Notting Hill w Londynie jako testowi kierowcy w zespole.
15 grudnia poinformowano, że budżet zespołu wynosi 40 000 000 funtów szterlingów.
18 lutego Álvaro Parente stracił posadę kierowcy testowego z powodu braku środków finansowych.
23 lutego Andy Soucek został zatrudniony na stanowisku kierowcy testowego zespołu, po czym 11 sierpnia 2010 roku zrezygnował z tej funkcji, by poświęcić się ściganiu w innych kategoriach.
20 września 2010 roku ogłoszono, że Jérôme d’Ambrosio, dotychczasowy kierowca testowy francuskiego zespołu Renault F1 Team, będzie pełnił rolę kierowcy testowego w zespole Virgin Racing.
Bolid Virgin VR-01 został zaprojektowany całkowicie w technologii CFD i stał się pierwszym bolidem całkowicie zaprojektowanym w tej technologii; samochód zaprezentowano na oficjalnej stronie internetowej Virgin Racing 3 lutego 2011 roku. W trakcie sezonu w bolidzie wykryto wadę konstrukcyjną, którą była za mała pojemność zbiornika paliwa. Firma Wirth Research, która była odpowiedzialna za wykonanie bolidu, musiała zmienić w nim konstrukcję i pokryć wszystkie koszty tej operacji.
Szef grupy Virgin – Richard Branson założył się z Tonym Fernandesem z Lotusa o to, kogo zespół będzie wyżej w klasyfikacji konstruktorów. Ustalono, że ten, którego zespół będzie niżej, będzie musiał 14 listopada 2010 roku wcielić się w rolę stewardesy podczas jednego z lotów linii lotniczych należących do konkurenta.
Sezon 2010 – pierwszy sezon startów 14 marca 2010 roku rozpoczął się sezon 2010. W rozpoczynającym cykl Grand Prix Bahrajnu kierowcy Virgin Racing, Timo Glock i Lucas Di Grassi, zakwalifikowali się na 19. i 22. miejscu. Kierowcy nie ukończyli wyścigu, Timo Glock ze względu na awarię skrzyni biegów, a Lucas Di Grassi miał awarię hydrauliki.
Na Grand Prix Australii zostały przygotowane nowe części, które miały wyeliminować problemy z hydrauliką i układem przeniesienia napędu.
Grand Prix Australii odbyło się na torze Albert Park Circuit. Podczas kwalifikacji Glock uzyskał 21. czas, a di Grassi 22. Kierowcy ponownie nie ukończyli wyścigu. Podczas deszczowego wyścigu, na 11. okrążeniu Glock miał awarię zawieszenia, a di Grassi musiał wycofać się na 26. okrążeniu, kiedy to w jego samochodzie doszło do awarii układu hydraulicznego.
Na Grand Prix Malezji zespół przygotował kilka ulepszeń bolidu.
3 kwietnia odbyły się kwalifikacje do trzeciej eliminacji sezonu – Grand Prix Malezji. Timo Glock ukończył kwalifikacje na 16. miejscu, a Lucas Di Grassi na 24. Grand Prix Malezji było pierwszym wyścigiem, w którym bolid Virgin Racing przekroczył linię mety. Di Grassi zameldował się na mecie na 14. pozycji. Glock nie ukończył wyścigu.
Przed Grand Prix Chin Glock otrzymał nowe podwozie bolidu.
18 kwietnia Formuła 1 zagościła na Shanghai International Circuit w Chińskiej Republice Ludowej. W kwalifikacjach Glock był 19. a di Grassi 22. Timo Glock miał problemy przed startem: wyciekło ciśnienie powietrza w systemie zaworów, a di Grassi musiał wycofać się po pierwszym okrążeniu; przed startem wyścigu w jego bolidzie wykryto problem ze sprzęgłem. W trakcie wyścigu spadł deszcz.
9 maja odbyło się Grand Prix Hiszpanii na torze Circuit de Catalunya. W sobotnie kwalifikacje Glock znalazł się na 21., a di Grassi na 22. pozycji, ale ze względu na zbyt późne podanie przełożeń skrzyni biegów otrzymali karę cofnięcia o pięć miejsc. Niemiec ukończył wyścig na 18., a Brazylijczyk na 19. pozycji.
Szóstą rundą było Grand Prix Monako na Circuit de Monaco. W kwalifikacjach Glock uzyskał 20. czas, a di Grassi znalazł się zaraz za nim. Obaj kierowcy nie ukończyli wyścigu, Glock miał problemy z zawieszeniem, jednak został sklasyfikowany na 22. pozycji, a di Grassi na 25. okrążeniu zakończył udział w wyścigu ze względu na usterkę koła.
Przed Grand Prix Turcji di Grassi otrzymał nowe podwozie oraz kilka poprawek bolidu.
30 maja odbyła się kolejna edycja wyścigu o Grand Prix Turcji na torze Istanbul Park. Glock był 21., a di Grassi uzyskał 23. czas. Niemiec zakończył wyścig na 18., a di Grassi na 19 miejscu.
Dwa tygodnie później Formuła 1 przeniosła się do Kanady. Na Circuit Gilles Villeneuve w sobotę Glock osiągnął 21. rezultat, a di Grassi wywalczył 23. pole startowe. Wyścig nie był zbyt udany dla brytyjskiego teamu – Glock po 50. okrążeniach miał problemy z hydrauliką, a Brazylijczyk ukończył wyścig na ostatniej, 19. pozycji.
Po kwalifikacjach podczas Grand Prix Kanady Glock i di Grassi udali się na Crescent Street Festival, gdzie promowane było Virgin Mobile a kierowcy spotkali się z fanami zespołu.
Na Grand Prix Europy przygotowano kilka nowych części mechanicznych.
Grand Prix Europy odbyło się na Valencia Street Circuit w Hiszpanii. Di Grassi ukończył kwalifikacje na 21. miejscu, Glock uplasował się tuż za debiutantem. Di Grassi ukończył wyścig na 17. pozycji, a Timo Glock otrzymał karę doliczenia 20 sekund za zignorowanie niebieskich flag i ostatecznie został sklasyfikowany na 19. miejscu.
Na Grand Prix Wielkiej Brytanii przygotowano duży pakiet poprawek.
11 lipca odbyło się Grand Prix Wielkiej Brytanii. Glock zakończył kwalifikacje na 20. miejscu. Di Grassi zakończył kwalifikacje na 22 pozycji. Glock zakończył zmagania na 18. miejscu, a di Grassi miał problemy z hydrauliką, w wyniku czego musiał zrezygnować z dalszej jazdy po 9 okrążeniach.
Na Grand Prix Niemiec przygotowano kolejne poprawki aerodynamiczne.
Wyścig o Grand Prix Niemiec odbył się na torze Hockenheimring. Lucas Di Grassi w pierwszej sesji treningowej osiągnął 18. czas, najlepszy w treningach dla zespołu od rozpoczęcia sezonu. Kwalifikacje Timo Glock ukończył na 20. miejscu, a jego zespołowy kolega był 24. Z racji kary dla Glocka (za wymianę skrzyni biegów) Niemiec startował on z samego końca stawki. Glock ukończył zmagania na 18 miejscu. Di Grassi musiał się wycofać na 50. okrążeniu, ponieważ wpadł w poślizg i uszkodził bolid.
29 lipca poinformowano, że możliwe jest wprowadzenie do bolidu dmuchanego dyfuzora.
Na GP Węgier przygotowano kolejne poprawki bolidu.
12 sierpnia na Hungaroringu odbyły się kwalifikacje do Grand Prix Węgier. Timo Glock był 19. czas, a Lucas Di Grassi uzyskał 22. rezultat kwalifikacji. Niedzielny wyścig Timo Glock ukończył na 16., a Brazylijczyk na 18. miejscu.
Na GP Belgii przygotowano poprawioną wersję pakietu o niskim docisku, bazującą na ostatnich usprawnieniach, które zostały wprowadzone podczas poprzednich Grand Prix, prócz nowych części aerodynamicznych, przygotowano ulepszenia mechaniczne.
W ostatni weekend sierpnia kierowcy przybyli na Circuit de Spa-Francorchamps, gdzie odbyło się Grand Prix Belgii. Timo Glock zajął 17. miejsce, ale po karze za blokowanie Sakona Yamamoto z hiszpańskiego zespołu Hispania Racing w pierwszej sesji kwalifikacyjnej został przesunięty na 20. pole startowe, Lucas Di Grassi osiągnął 23. czas, jednak po karze dla de la Rosy z Saubera startował z 22. miejsca. Lucas Di Grassi deszczowy wyścig ukończył na 17. pozycji, a Timo Glocka sklasyfikowano pozycję niżej.
12 września odbyło się Grand Prix Włoch na torze Autodromo Nazionale di Monza. W pierwszej sesji treningowej Timo Glock wywalczył najwyższe, 18. miejsce w treningach (podobnie jak Lucas Di Grassi w Grand Prix Niemiec). W kwalifikacjach Timo Glock osiągnął 21. czas, lecz po karze za zdjęcie plomby ze skrzyni biegów startował z ostatniej pozycji, Brazylijczyk był 22. Glock i di Grassi ukończyli wyścig odpowiednio na 17. i 20. miejscu. thumb|Bolid Virgin VR-01 – prowadzony przez Lucasa di Grassiego podczas Grand Prix Bahrajnu 2010 Na Grand Prix Singapuru przygotowano kolejny pakiet poprawek.
26 września na ulicznym torze Marina Bay Street Circuit odbyło się nocne Grand Prix Singapuru. W pierwszej sesji treningowej za kierownicą bolidu Lucasa di Grassiego Virgin VR-01 zadebiutował kierowca testowy zespołu Jérôme d’Ambrosio, osiągnął on 21. czas. W kwalifikacjach Glock osiągnął 18., a di Grassi 20. miejsce. Niemiec nie ukończył wyścigu z powodu usterki układu hydraulicznego, natomiast Lucas Di Grassi ukończył wyścig na 15. miejscu.
Na GP Japonii przygotowano drugą część poprawek, wraz z elementami aerodynamicznymi.