mały|Grób profesora Edwarda Otto na cmentarzu w Pyrach Edward Otto (ur. 13 października 1908 we Lwowie, zm. 10 maja 1986) – polski matematyk, profesor Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Studiował na Wydziale Ogólnym Politechniki Lwowskiej (ukończył w 1933), gdzie był uczniem Kazimierza Kuratowskiego i Stefana Banacha. Należał do tzw. lwowskiej szkoły geometrii wykreślnej. Pracę magisterską przygotował pod opieką znanego geometry wykreślnego Antoniego Karola Plamitzera. Jeszcze w trakcie studiów podjął na Politechnice pracę naukowo-dydaktyczną. Tytuł doktora nauk matematycznych uzyskał w 1936 roku na Politechnice Lwowskiej na podstawie pracy „O odpowiedniościach n-liniowych w utworach jednobieżnych” („Wiadomości matematyczne”, XLIII, 1936). W 1937 roku przeniósł się Politechnikę Warszawską (na Wydział Inżynierii) na stanowisko zastępcy profesora.
Brał udział w tajnym nauczaniu jako wykładowca kompletów Politechniki i Uniwersytetu Warszawskiego. W 1945 habilitował się na podstawie pracy „O pewnych własnościach krzywych algebraicznych” i łączył pracę w Warszawie (od 1947 z tytułem profesora nadzwyczajnego) z wykładami na Politechnice Łódzkiej, gdzie pracował do 1950 roku na stanowisku kierownika Katedry Matematyki na Wydziale Chemicznym. W latach 1963–1975 był dyrektorem Instytutu Matematyki Politechniki Warszawskiej. Tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w 1961. W 1978 roku przeszedł na emeryturę.
23 sierpnia 1980 roku dołączył do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikamiApel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s]).
Był autorem wielu publikacji naukowych z dziedziny matematyki i geodezji. Wydał m.in.: Geometria wykreślna („Monografie matematyczne”, zeszyt 16, 1950) Nomography (1963) Matematyka. Podręcznik dla Wydziału Budownictwa i Mechaniki (trzy tomy, 1963–1974) Podręcznik geometrii wykreślnej; wspólnie z Franciszkiem Otto (Warszawa: PWN, 1975, do książki dołączony zeszyt z anaglifami)
Działał w Polskim Towarzystwie Matematycznym, w którym w latach 1972–1975 pełnił funkcję wiceprezesa. Był laureatem Nagrody Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego I stopnia (1963, 1971), Nagrody Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1975, 1978).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, Warszawa 1984.
Linki zewnętrzne
Edward Otto w Katalogu Biblioteki Narodowej
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Matematycznego Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Pyrach w Warszawie Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Polscy geodeci Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Wspierający Apel 64 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Łódzkiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1986