Ostre infekcyjne zapalenie tarczycy () – ostra choroba zapalna gruczołu tarczowego o bakteryjnej etiologii. Najczęstszymi patogenami powodującymi zapalenie tarczycy są Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella typhi i beztlenowce jamy ustnej.
Epidemiologia Ostre infekcyjne zapalenie tarczycy występuje stosunkowo rzadko, zazwyczaj u dzieci i młodych dorosłych.
Objawy i przebieg Choroba objawia się silnym bólem w przedniej części szyi, dysfagią, gorączką. Skóra nad tarczycą jest ucieplona i zaczerwieniona. Stwierdza się miejscową limfadenopatię.
Wyniki badań dodatkowych Podwyższone są parametry stanu zapalnego; OB, CRP, występuje leukocytoza. Poziom hormonów tarczycy jest prawidłowy.
Rozpoznanie Rozpoznanie różnicowe ostre nieinfekcyjne zapalenie tarczycy podostre zapalenie tarczycy
Leczenie Postępowaniem z wyboru jest biopsja aspiracyjna cienkoigłowa tarczycy i posiew materiału. Do czasu uzyskania wyniku posiewu wdraża się antybiotykoterapię obejmująca możliwie najszersze spektrum patogenów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Choroby tarczycy