Szczawian strontu, – organiczny związek chemiczny z grupy szczawianów, sól strontu i kwas szczawiowego.
Otrzymywanie Można otrzymać go poprzez ogrzewanie mrówczanu strontu do ok. 400 °C. Inne metody to przepuszczenie dwutlenku węgla nad strontem metalicznym w temp. 360 °C, a także w wyniku reakcji strącania osadu:
Właściwości Jest trudno rozpuszczalny zarówno w wodzie, jak i rozpuszczalnikach organicznych (etanol, eter dietylowy). Z roztworu wodnego krystalizuje w postaci hydratów , lub produktów niestechiometrycznych.
Uwodniona sól podczas ogrzewania najpierw ulega dehydratacji, następnie rozkłada się do węglanu strontu, który przy dalszym grzaniu daje tlenek strontu:
Sumarycznie:
Wobec utleniaczy (np. nadmanganianu potasu) ma właściwości redukujące.
Zastosowanie Stosowany jest do produkcji mieszanin pirotechnicznych, które wykorzystuje się np. w środkach sygnalizacyjnych – związki strontu barwią płomień na kolor czerwony.
Daje lepszy efekt kolorystyczny niż węglan strontu, jeżeli mieszanina pirotechniczna zawiera magnez. Wynika to z faktu, że powstający podczas jego rozkładu tlenek węgla zdolny jest zredukować stały tlenek magnezu do magnezu metalicznego w postaci gazowej:
Uzyskiwane w ten sposób zmniejszenie ilości cząstek stałych poprawia jakość koloru.
Szkodliwość W dużych stężeniach działa drażniąco na skórę i błony śluzowe, szczególnie rozpylony. Wdychanie pyłu może powodować pylicę.
Przypisy
Strontu, szczawian Kategoria:Związki strontu