Polskie Towarzystwo Nauk Weterynaryjnych (łac. Societas Polona Scientiarum Veterinariarum, ang. Polish Society of Veterinary Sciences) to ogólnopolskie stowarzyszenie naukowe zrzeszające lekarzy weterynarii, naukowców i inne osoby działające w obszarze nauk weterynaryjnych. Komitet Organizacyjny PTNW – w składzie pracowników Wydziału Weterynaryjnego w Warszawie – odbył pierwsze posiedzenie 9 lipca 1949 w Warszawie. Statut Towarzystwa został zatwierdzony 26 lutego 1952 (rejestracja nr 359 w Monitorze Polskim z 3 kwietnia 1952), a działalność statutowa rozpoczęła się formalnie w maju następnego roku.

Historia

Początki Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych sięgają drugiej połowy XIX wieku i są ściśle związane z działalnością wcześniejszych organizacji weterynaryjnych działających na ziemiach polskich. PTNW formalnie powstało w 1952, jednak jego geneza wywodzi się z tradycji takich instytucji jak:

Towarzystwo Weterynarskie we Lwowie – założone w 1886 jako jedno z pierwszych polskich stowarzyszeń weterynaryjnych. Jego działalność obejmowała publikacje naukowe oraz organizację zebrań i wykładów dla lekarzy weterynarii z Galicji. Warszawskie Towarzystwo Weterynaryjne – utworzone w 1909, skupiało lekarzy weterynarii z Królestwa Polskiego i prowadziło działalność edukacyjną oraz zawodową, m.in. poprzez publikację czasopism i prowadzenie szkoleń. Związek Zawodowy Lekarzy Weterynaryjnych Rzeczypospolitej Polskiej – powstał w 1920 jako organizacja o charakterze zawodowo-samorządowym, działająca na rzecz poprawy warunków pracy oraz reprezentowania interesów środowiska. Zrzeszenie Lekarzy Weterynaryjnych Rzeczypospolitej Polskiej – założone w 1932, miało na celu integrację środowiska zawodowego i popularyzację postępu naukowego w weterynarii.

Po II wojnie światowej potrzeba odbudowy i scalenia środowiska weterynaryjnego w nowej rzeczywistości społeczno-politycznej doprowadziła do zawiązania Komitetu Organizacyjnego PTNW. Jego pierwsze zebranie odbyło się 9 lipca 1949 na Wydziale Weterynaryjnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Statut Towarzystwa został zatwierdzony przez władze państwowe 26 lutego 1952 (rejestracja nr 359), a oficjalna działalność rozpoczęła się w maju tego roku.

Cele Do głównych celów Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych należy:

upowszechnianie i rozwój nauk weterynaryjnych na terenie kraju poprzez wspieranie badań naukowych i popularyzację wiedzy, inspirowanie i wspieranie prac naukowo-badawczych w zakresie nauk weterynaryjnych, które przyczyniają się do rozwoju diagnostyki, profilaktyki oraz leczenia chorób zwierząt, popieranie realizacji programów kształcenia i specjalizacji w zawodzie lekarza weterynarii, wspomagając podnoszenie kwalifikacji zawodowych, reprezentowanie polskich nauk weterynaryjnych zarówno w kraju, jak i na arenie międzynarodowej, organizowanie kongresów naukowych, zjazdów, sympozjów, konferencji oraz wystaw, stanowiących platformę wymiany doświadczeń i najnowszych osiągnięć naukowych, ogłaszanie konkursów i przyznawanie nagród za wybitne osiągnięcia w działalności naukowej i zawodowej, współpracę z władzami, organizacjami społecznymi oraz placówkami naukowo-badawczymi, mającą na celu wspieranie rozwoju weterynarii i ochrony zdrowia zwierząt, współpracę z międzynarodowymi organizacjami weterynaryjnymi oraz reprezentowanie polskiej nauki weterynaryjnej na międzynarodowych kongresach, zjazdach i sympozjach, opiniowanie prac z zakresu nauki i kształcenia weterynaryjnego, wpływając na standardy i jakość kształcenia w Polsce, prowadzenie działalności wydawniczej, w tym wydawanie czasopism naukowych i materiałów konferencyjnych, utrzymanie biblioteki i muzeum weterynaryjnego, służących gromadzeniu i udostępnianiu wiedzy oraz dziedzictwa nauk weterynaryjnych, działalność w zakresie historii nauk i zawodu weterynaryjnego, dokumentująca i popularyzująca rozwój weterynarii w Polsce.

Sekcje Polskie Towarzystwo Nauk Weterynaryjnych działa poprzez liczne sekcje specjalistyczne, które skupiają się na różnych dziedzinach weterynarii:

Sekcja epizootiologii i administracji weterynaryjnej – przewodniczy prof. dr. hab. Krzysztof Rypuła. Sekcja higieny żywności i weterynaryjnej ochrony zdrowia publicznego – przewodniczy dr hab. Michał Gondek. Sekcja zwierząt nieudomowionych – przewodniczy dr Mirosław Kalicki. Sekcja fizjologii i patologii ptaków – przewodniczy prof. dr hab. Alina Wieliczko. Sekcja fizjologii i patologii konia – przewodniczy prof. dr hab. Anna Cywińska. Sekcja historii medycyny weterynaryjnej – przewodniczy dr hab. Jarosław Sobolewski, prof. UMK. Sekcja ichtiopatologii – przewodniczy dr hab. Agnieszka Pękala-Safińska. Sekcja farmakologii i toksykologii – przewodniczy dr hab. Błażej Poźniak. Sekcja fizjologii i patologii przeżuwaczy – przewodniczy dr hab. Paulina Jawor. Sekcja żywienia zwierząt i higieny pasz – przewodniczy prof. dr hab. Magdalena Gajęcka. Sekcja dobrostanu zwierząt i higieny środowiska – przewodniczy prof. dr hab. Roman Kołacz. Sekcja fizjologii i patologii świń – przewodniczy dr Artur Jabłoński. Sekcja fizjologii i patologii psów i kotów – przewodniczy prof. dr hab. Urszula Pasławska. Sekcja neonatologii – przewodniczy prof. dr hab. Tadeusz Stefaniak. Sekcja patologii i użytkowania zwierząt doświadczalnych – przewodniczy prof. dr hab. Krzysztof Wąsowicz. Sekcja innowacyjnej edukacji w weterynarii – przewodniczy prof. dr hab. Marta Kankofer.

Sekcja mikrobiologii weterynaryjnej – przewodniczy dr hab. Magdalena Rzewuska.

Członkowie

Członkowie Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych dzielą się na trzy kategorie:

członków zwyczajnych – aktywnie uczestniczących w działalności naukowej i organizacyjnej Towarzystwa, członków honorowych – wyróżnionych za szczególne zasługi dla nauki weterynaryjnej oraz rozwoju Towarzystwa, członków wspierających – wspomagających działalność Towarzystwa w sposób finansowy lub merytoryczny.

Zarząd Główny (2024–2028) Prezes – prof. dr hab. Wiceprezes – prof. dr hab. Sekretarz naukowy – prof. dr hab. Marta Kankofer Sekretarz administracyjny – prof. dr hab. Małgorzata Gajewska Skarbnik – dr Marcin Mickiewicz

Prezesi Poniżej przedstawiono chronologiczny wykaz osób pełniących funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych od momentu jego powstania w 1952 do chwili obecnej. Lista ta obejmuje naukowców i lekarzy weterynarii, którzy kierowali działalnością Towarzystwa, wpływając na rozwój nauk weterynaryjnych w Polsce. 1952: Witold Stefański 1953: Aleksander Zakrzewski 1954: Abdon Stryszak 1955: Roman Hoppe 1956: Heliodor Szwejkowski 1957: Roman Hoppe 1958: Henryk Janowski 1959: Heliodor Szwejkowski 1960: Henryk Janowski 1961: Juliusz Brill 1962: Kazimierz Marek 1963: Heliodor Szwejkowski 1964: Tadeusz Żuliński 1865: Wiktor Stefaniak 1966: Edmund Prost 1967–1968: Wiktor Stefaniak 1969–1970: Edmund Prost 1971–1972: Ryszard Badura 1973–1974: Edmund Prost 1975–1976: Krzysztof Swierzyński 1977–1978: Ryszard Badura 1979–1980: Edmund Prost 1981–1982: Stanisław Kossakowski 1983–1984: Eustachy Szeligowski 1985–1986: Stanisław Kossakowski 1987–1988: Stanisław Kossakowski 1989–1991: Edmund Prost 1992–1994: Marian Tischner 1995–1997: Edmund Prost 1998–2000: Jerzy Kita 2001–2003: Zygmunt Pejsak 2004–2006: Włodzimierz Kluciński 2007–2009: Zygmunt Pejsak 2010–2012: Andrzej Koncicki 2013–2015: Marian Binek 2016–2019:

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Weterynaria w Polsce Kategoria:Nauki weterynaryjne N