Leszek Raabe, ps. „W. Lechowicz”, „Marek” (ur. 28 czerwca 1913 w Krakowie, zm. 20 grudnia 1943 w Warszawie) – polski działacz i publicysta socjalistyczny, założyciel i przywódca grupy konspiracyjnej Gwardia, członek Komitetu Centralnego podziemnej partii lewicy socjalistycznej Polscy Socjaliści oraz komendant Socjalistycznej Organizacji Bojowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Henryka i Julii z Wyleżyńskich. Miał brata Zdzisława. W 1931 ukończył Gimnazjum Władysława Giżyckiego w Warszawie. Studiował na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytetu Wileńskiego. W 1935 przeniósł się na Uniwersytet Warszawski. Od 1928 roku działał w młodzieżowych stowarzyszeniach socjalistycznych, jak Związek Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (przewodniczący Związku w Warszawie), Organizacja Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, Czerwone Harcerstwo TUR. Był też członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej. Publikował artykuły w piśmie „Akademik Socjalista”. Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku. Od końca 1939 roku przewodził grupie konspiracyjnej Gwardia skupionej wokół pisma o tej samej nazwie. Reprezentował ideę zjednoczenia różnych grup socjalistycznych, aby zyskać odpowiednią bazę dla swojej koncepcji prowadzenia czynnej walki z Niemcami.
We wrześniu 1941 roku na podziemnej konferencji w Warszawie był współzałożycielem Polskich Socjalistów (członek Komitetu Centralnego), pełnił też funkcję komendanta Formacji Bojowo-Milicyjnych Polskich Socjalistów. Z ramienia Polskich Socjalistów był członkiem Głównej Komisji Walki Cywilnej, cywilnej struktury Polskiego Państwa Podziemnego.
Jako członek Komitetu Centralnego Polskich Socjalistów opowiadał się za współpracą z PPS-WRN. Kiedy jednak nie doszło do porozumienia wraz z częścią PS przeszedł do PPS-WRN i powołał w marcu 1943 roku, Socjalistyczną Organizację Bojową, zostając jej komendantem. Podporządkował ją pod względem wojskowym AK. W kwietniu tego roku uczestniczył w akcjach niesienia pomocy Żydom walczącym w getcie warszawskim.
Zginął w niewyjaśnionych okolicznościach pod koniec 1943 roku. Według relacji Kierownika Walki Cywilnej Stefana Korbońskiego, wywiad AK przeprowadził własne śledztwo i uznał, że prawdopodobnie Leszka Raabego nie zabili Niemcy, tylko komuniści.
17 maja 1946 roku Prezydium Krajowej Rady Narodowej odznaczyło go pośmiertnie Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy „w uznaniu zasług, położonych dla pożytku Rzeczypospolitej Polskiej na polu pracy konspiracyjnej i społeczno-politycznej”..
Przypisy
Bibliografia Stefan Korboński, W imieniu Rzeczypospolitej.
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum Władysława Giżyckiego w Warszawie Kategoria:Członkowie Czerwonego Harcerstwa Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego Kategoria:Członkowie Formacji Bojowo-Milicyjnych Polskich Socjalistów Kategoria:Członkowie Kierownictwa Walki Cywilnej Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego Kategoria:Członkowie PPS-WRN Kategoria:Członkowie Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1943