Kormoran skalny (Leucocarbo magellanicus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Zamieszkuje skaliste południowe wybrzeża Ameryki Południowej, w tym Ziemi Ognistej i Falklandów; poza sezonem lęgowym kontynentalna populacja rozprasza się wzdłuż wybrzeży i na północy jej zasięg sięga po środkowe Chile (Valparaíso) i Urugwaj. Jest to gatunek monotypowy.
mały|lewo|Osobnik dorosły (z lewej) i młodociany Morfologia Długość ciała 66–71 cm, rozpiętość skrzydeł około 92 cm; masa ciała: samce 1440–1680 g, samice 1330–1550 g. Obie płcie są do siebie podobne. Głowa, szyja i grzbiet ubarwione są czarnozielono. W okresie godowym pojawiają się białe pióra na głowie. Skóra maski i gardła jest naga i czerwona. Pierzasty czub, brzuch ubarwiony na biało, nogi czerwone.
Pożywienie Kormoran skalny zjada ryby bentosowe, wieloszczety, w mniejszym stopniu także skorupiaki i głowonogi. Pożywienie zdobywa głównie poprzez nurkowanie.
Rozród Składanie jaj odbywa się od października do grudnia. Ptak ten gniazduje w niewielkich koloniach na półkach skalnych i skałach. Gniazdo to ciasny kielich zbudowany z wodorostów sklejonych odchodami. Samica składa 2–4 jaja (najczęściej 3).
Status zagrożenia IUCN uznaje kormorana skalnego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. BirdLife International uznaje globalny trend liczebności populacji za trudny do określenia.
Przypisy
Systematyka i nazwa polska za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kormorany Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Fauna Argentyny Kategoria:Fauna Chile Kategoria:Fauna Falklandów Kategoria:Fauna Urugwaju Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku