Jadwiga Jarnuszkiewiczowa (ur. 9 marca 1918 w Warszawie, zm. 7 listopada 1986) – historyk sztuki.
W 1935 roku ukończyła gimnazjum i rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Podczas okupacji hitlerowskiej brała udział w tajnym nauczaniu, a od 1943 roku ukrywała się. Po powstaniu warszawskim została wywieziona do obozu rozdzielczego w Spellen skąd trafiła do fabryki "Ferrum" w Sosnowcu. Po zakończeniu wojny podjęła pracę jako nauczycielka w gimnazjum im. Staszica w Sosnowcu. Jesienią 1945 wróciła do Warszawy i zaczęła pracę w Biurze Odbudowy Stolicy, podjęła też studia historii sztuki, których nie ukończyła. W 1951 ukończyła rozpoczęte przed wojną studia polonistyczne. W 1953 roku podjęła pracę w Państwowym Instytucie Sztuki, najpierw jako sekretarz redakcji Przeglądu Artystycznego, później jako sekretarz Sekcji historii sztuki XIX i XX wieku. Od 1958 pracowała w redakcji Polskiej Sztuki Ludowej. Po 1978 roku współpracowała z Akademią Sztuk Pięknych w Warszawie.
Publikacje Książki Polska rzeźba współczesna, wyd. PWN, Warszawa 1960, (wersje obcojęzyczne). Sztuka ludu polskiego, wyd. Arkady, Warszawa 1967, (współautor Aleksander Jackowski). Pomnik Mickiewicza, wyd. PWN, Warszawa 1975. Artykuły Sztuka "przezroczysta", "Kultura", R. 17, 1979 nr 27. Granice pojęcia rzeźby, [w:] Rzeźba polska 1944-1984 [katalog], 1986.
Bibliografia Aleksander Jackowski, Jadwiga. Wspomnienie o Jadwidze Jarnuszkiewiczowej, "Polska Sztuka Ludowa", R. 40, 1986 nr 3-4.
Kategoria:Członkowie Biura Odbudowy Stolicy Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Polscy badacze sztuki ludowej