Państwo wschodniofrankijskie () lub Królestwo Franków Wschodnich (łac. ) – jedno z trzech państw powstałych z podziału Królestwa Franków na mocy traktatu z Verdun (843). Jego królem został Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem , było poprzednikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie , czyli Królestwo Wschodnich Franków.
Historia Powstanie państwa wschodniofrankijskiego ma bezpośredni związek z konfliktami sukcesyjnymi między potomkami Karola Wielkiego. Cesarz Ludwik I Pobożny (778–840) walczył przeciwko swoim synom o panowanie w państwie Franków. Przegrał ostatecznie na początku lat 30. IX wieku. Jego syn Ludwik II Niemiecki, który od roku 831 panował w Księstwie Bawarii, Turyngii, Frankonii i Księstwie Saksonii, przejął w roku 833 władzę we wschodniej części państwa Franków. Traktatem z Verdun wprowadził Ludwik swoje państwo na arenę historii Europy jako niezależne królestwo.
Nazwa pojawiła się jednak później, dokładnie w roku 920, gdy Karol III Prostak i Henryk I Ptasznik zawarli układ w Bonn.
Inaczej niż zromanizowane państwo zachodnich Franków, państwo wschodniofrankijskie – w większości położone poza dawnymi granicami Imperium Romanum – kształtowane było przez świadomość plemienną. Pozostało to istotną cechą historii Niemiec.
Regnum Teutonicorum Od X wieku państwo wschodniofrankijskie określano również jako Królestwo Niemieckie – (państwo Niemców). Określenie to utrwaliło się ostatecznie dopiero w wieku XI, jednak nie było to państwo jednolite. Obejmowało swoim zasięgiem Turyngię, Lotaryngię, Fryzję, Frankonię, Saksonię, Szwabię i Bawarię.
Królowie państwa wschodniofrankijskiego Ludwik II Niemiecki – 805/806–876, król od 833 Ludwik III Młodszy – 835–882, król 876–882 we Frankonii, Saksonii i Turyngii, od 880 w Bawarii Karloman – ok. 830–880, król 876–880 w Bawarii, 877–879 w Italii Karol III Otyły – 839–888, król Alamanów od 876, od 879 w Italii, od 882 król całego państwa wschodniofrankijskiego, od 881 cesarz rzymski Arnulf z Karyntii – 850–899, król od 887, od 896 cesarz rzymski Ludwik IV Dziecię – 893–911, król od 900 Konrad I Młodszy – 881–918, król od 911 Henryk I Ptasznik – 875/876–936, król od 919 Otton I Wielki – 912–973, król od 936, cesarz rzymski od 962
Zobacz też Państwo zachodniofrankijskie Państwo środkowofrankijskie Królowie Franków Wschodnich
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Państwo Franków Kategoria:Dawne państwa niemieckie