Węglan bizmutylu (farm. Bismuthum subcarbonicum FP IV, Bismuthi subcarbonas Ph.Eur., Bismuthum carbonicum basicum) – związek bizmutu trójwartościowego o zmiennym składzie, uzależnionym od sposobu syntezy. Biały lub żółtobiały, ciężki, miałki proszek o nikłej woni lub bez zapachu.
Stosowany w lecznictwie doustnie (obecnie sporadycznie) w chorobach układu pokarmowego, m.in. nieżycie przewodu pokarmowego, biegunek, choroby wrzodowej żołądka oraz miejscowo w dermatologii (częściej) jako środek ściągający, słabo przeciwzapalny i osuszający w zakresie stężeń 3–30% w różnorodnych postaciach leku recepturowego (maści, pasty, kremy, emulsje, pudry płynne, czopki i in.)Informator terapeutyczny; Ministerstwo Zdrowia, Departament Farmacji, 1959 wyd. Cefarm – Centrala farmaceutyczna Warszawa. > strona 78, pozycja 158 > rubryka 3,4 i 5 > Działanie/Zastosowanie/Sposób użycia i dawkowanie..
Przypisy
Bibliografia Leksykon Leków – Kornel Gibiński, Tadeusz Lesław Chruściel / PZWL 1991 r. Poradnik Terapeutyczny, red. Piotr Kubikowski / MZiOS 1975 r. informacja na witrynie internetowej wytwórcy surowca farm
Kategoria:Nieorganiczne sole bizmutu Bizmutylu, węglan Kategoria:Leki Kategoria:Hydroksosole