207 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę.
Sformowana przez dowództwo Landwehry w Stargardzie na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939, w 3. fali mobilizacyjnej w rejonie Stargardu w II Okręgu Wojskowym. W 1939 roku w składzie XIX Korpusu Armijnego uczestniczyła w agresji na Polskę. 15 marca 1941 przekształcono ją w 207 Dywizję Bezpieczeństwa ()207. Sicherungs-Division. Żołnierze 207 DP dopuszczali się maltretowania lub zabijania jeńców.
Dowództwo dywizji Dowódca: gen. mjr/gen. por. Karl von Tiedemann – 26 sierpnia 1939 do 15 marca 1941
Szef sztabu: ppłk Horst von Zitzewitz (w czasie ataku na Polskę)
Struktura organizacyjna Skład w czasie agresji na Polskę w 1939 roku: 322., 368. i 374. pułk piechoty, 207. pułk artylerii, 207. batalion pionierów (saperów), 207. oddział przeciwpancerny, 207. oddział łączności.
Przypisy
Bibliografia Beekman Frans S.A, Kurowski Franz, Kampf um die Festung Holland 1940. Der 5 Tagekrieg b.m. w 2008,
Haupt Werner, Die deutschen Infanterie-Division, b.m. w 1991,
Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy Kategoria:Wojsko w Stargardzie Kategoria:Dywizje sformowane w 3. fali mobilizacyjnej Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1939 Kategoria:Dywizje sformowane w II Okręgu Wojskowym (III Rzesza) Kategoria:Niemieckie dywizje piechoty z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1941