Mons Esam – mała, samotna góra w północno-wschodniej części widocznej strony Księżyca, na północy Mare Tranquillitatis (Morza Spokoju). Leży na południowy wschód od krateru Witruwiusz, a na zachód-północny zachód od krateru Lyell. Na północny wschód od tego grzbietu znajduje się zatoka zwana Sinus Amoris (Zatoką Miłości).
Maksymalna średnica góry przy podstawie to 8 km. Jej nazwa, nadana w 1979 roku pochodzi od arabskiego imienia męskiego عصام. Góra to stożek utworzony w wyniku procesów tektonicznych.
Dwa niewielkie kratery zaraz na południe od Mons Esam zostały nazwane przez MUA. Są one wymienione poniżej.
KraterSzerokośćDługośćŚrednicaPochodzenie nazwyDiana14,3° N35,7° E2 kmłacińskie imię żeńskieGrace14,2° N35,9° E1 kmangielskie imię żeńskie
Zobacz też Lista gór księżycowych
Bibliografia
Andersson, L. E.; Whitaker, E. A., (1982). NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. Blue, Jennifer (25 lipca 2007). "Gazetteer of Planetary Nomenclature". USGS. Dostęp 5.8.2007. Bussey, B.; Spudis, P. (2004). The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. .
McDowell, Jonathan (15 lipca 2007). "Lunar Nomenclature". Jonathan's Space Report. Dostęp 24.10.2007. Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). "Report on Lunar Nomenclature by The Working Group of Commission 17 of the IAU". Space Science Reviews 12: 136. Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co. .
Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. . Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes (6th revision ed.). Dover. .
Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. .
Esam, Mons