Napoleon Mitraszewski (ur. 6 września 1918 w Bogumile w guberni samarskiej, zm. 8 stycznia 2008) – polski prozaik, pedagog oraz animator kultury w środowisku osób niewidomych. Współtwórca i prezes Klubu Inteligencji Niewidomej. Członek Związku Literatów Polskich i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1989).
Życiorys Urodził się i mieszkał w Bogumile. Do tej miejscowości po rewolucji październikowej został skierowany pociąg z amunicją. Maszynistą wówczas był jego ojciec. Stamtąd rodzina przeprowadziła się do Łunińca, na Polesiu. Mitraszewski wzrok stracił w wieku czterech lat w 1921 r., na skutek zabawy znalezionym niewypałem. Od dziesiątego roku życia dzięki pomocy dr Marii Strzemińskiej związany był z Zakładem Dzieci Niewidomych w Wilnie, gdzie ukończył szkołę powszechną, a w 1939 r., uzyskał maturę.
W czasie II wojny światowej pozostał w domu rodzinnym zajmując się pracami domowymi, uprawą ogródka oraz pogłębianiem wiedzy z zakresu literatury.
Po zakończeniu wojny przeniósł się do Łodzi, gdzie pod koniec 1946 r., ukończył Liceum Pedagogiczne zdobywając dodatkowo kwalifikacje, które umożliwiły mu pracę w Zakładzie dla Dzieci Niewidomych w Łodzi. W roku uzyskania dyplomu ożenił się, a rok później urodziła się jego córka Maria Jolanta. Mitraszewski podjął również studia na Uniwersytecie Łódzkim na Wydziale Filozofii, a w 1951 r., uzyskał magisterium w zakresie filologii polskiej.
Od 1957 r., mieszkał wraz z rodziną we Wrocławiu, gdzie kontynuował prace z niewidomymi dziećmi, a także doprowadził do powstania Teatru Poezji. W 1962 r. jego małżonką została Władysława Orzechowska. W tym okresie nawiązał współpracę z pismami wydawanymi przez Polski Związek Niewidomych. Pierwsze artykuły publicystyczne jego autorstwa ukazywały się na łamach „Przyjaciela Niewidomych”.
Jako pisarz debiutował w 1974 r., książką „A jednak życie” będącą autobiograficznym zapisem wydarzeń z wczesnego dzieciństwa, która ukazała się nakładem Ossolineum.
Dwie spośród jego książek zostały przetłumaczone na język litewski, a kilka innych ukazało się w systemie brajlowskim.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1982) Złoty Krzyż Zasługi (1974) Odznaka „Zasłużonego Działacza Kultury” (1999)
Bibliografia autorska „A jednak życie” (Zakład Narodowy im Ossolińskich, Wrocław, 1974 r.) „Drugi smak szczęścia” (Orpha, Wrocław, 1995 r.) „Ku pełni życia” (Zakład Narodowy im Ossolińskich, Wrocław, 1980 r.) „Kwitnące osty” (Oficyna Wydawnicza Atut – Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe, Wrocław 2006 r.) „Przerwany szlak” (Zakład Narodowy im Ossolińskich, Wrocław, 1977 r.) „Światło w tunelu” (Oficyna Wydawnicza Atut – Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe, Wrocław 2007 r.)
Bibliografia Wspomnienie Jerzego Bogdana Kosa o Napoleonie Mitraszewskim na stronie „Gazety Wyborczej – Wrocław” (21.01.2008)
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pisarze związani z Łodzią Kategoria:Pisarze związani z Wrocławiem Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Niewidomi pisarze Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2008