Równanie van ’t Hoffa – równanie zaproponowane przez Jacobusa van ’t Hoffa, będące wynikiem przekształcenia izotermy van ’t Hoffa. Wiąże ono temperaturową zmienność stałej równowagi reakcji chemicznej z jej efektami energetycznymi (powinowactwem chemicznym, ).
Jeżeli w reakcjach nie jest wykonywana praca nieobjętościowa miarą powinowactwa jest entalpia swobodna reakcji lub energia swobodna reakcji , zależnie od warunków reakcji: (przemiana izobaryczno-izotermiczna):
= const (przemiana izochoryczno-izotermiczna):
gdzie: – współczynnik stechiometryczny dla produktów i dla substratów, – potencjał chemiczny zdefiniowany jako:
W zależności od warunków prowadzenia reakcji uproszczone równanie van’t Hoffa przyjmuje postać: izobary van ’t Hoffa:
izochory van ’t Hoffa:
gdzie: i – standardowa entalpia i energia wewnętrzna reakcji (wyznaczone dla ).
Zobacz też reguła van ’t Hoffa
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Termodynamika chemiczna Kategoria:Prawa i równania chemiczne