mały|Herb Trąby|215x215px Jordanowie – polski ród szlachecki, herbu Trąby.
Protoplastą rodu był Hanko z Zakliczyna, żupnik wielicki. Jordanowie znaczną pozycję w Małopolsce osiągnęli w XV w., a szczyt ich potęgi przypada na wiek XVI. Byli właścicielami dużych włości na pogórzu karpackim z zamkami w Zakliczynie i Melsztynie. Sięgali po liczne urzędy, m.in. na przełomie XV i XVI w. dzierżyli starostwo spiskie. W XVIII wieku przegranie wieloletniego procesu z Wielopolskimi o Ordynację Pińczowską po wymarłych Myszkowskich doprowadziło rodzinę Jordanów do ruinyJan Janczykowski, Krakowski pałac Stefana Jordana, Rocznik Krakowski, t. LII, 1986, PL ISSN 0080-34-99, s. 61-69..
Znani członkowie rodu: Spytek Wawrzyniec Jordan (1518–1568) – kasztelan i wojewoda krakowski Michał Jordan – wojewoda bracławski Adam Jordan (zm. 1763) – kasztelan wojnicki Zygmunt Jordan (zm. 1866) – generał w czasie powstania styczniowego Henryk Jordan (zm. 1907) – lekarz i społecznik, twórca idei ogrodów jordanowskich
Przypisy
Bibliografia B. Paprocki, Herby rycerztwa polskiego, Kraków 1584, s. 953–959 (wersja elektroniczna) K. Niesiecki, Herbarz polski, t. IV, Lipsk 1839, s. 501–507 (wersja elektroniczna) M. Sandoz, Melsztyn i jego okolice, Lwów 1911, s. 45–50 (wersja elektroniczna)
!