(, pol. Wspólnota Gospodarcza Azji i Pacyfiku) – luźny układ integracyjny dotyczący współpracy gospodarczej krajów Azji i regionu Pacyfiku, powołany w 1989 r. w Canberze podczas nieformalnego spotkania 6 państw członkowskich ASEAN i Australii, Nowej Zelandii, Kanady, USA, Japonii i Korei Południowej. Sekretariat APEC został utworzony w 1993 roku i znajduje się w Singapurze. Szczyt APEC organizowany jest corocznie od 1993.

APEC nie jest organizacją międzynarodową (taką jak Unia Europejska), ani także nie zamierza o taki status się ubiegać. Współpraca w ramach tego układu opiera się wyłącznie na deklaracjach politycznych, tak więc podmiotami APEC są gospodarki państw. Deklaracje zasadniczo są przyjmowane podczas odbywających się co roku posiedzeń szefów państw i rządów oraz odrębnych posiedzeń państw członkowskich. W kręgu państw APEC nie są zawierane żadne umowy państwowe. Działalność APEC opiera się na podejmowaniu konsensusu wyłącznie w kwestiach spornych.

Cele APEC: znoszenie barier celnych współpraca technologiczna dążenie do ściślejszej integracji gospodarczej popieranie wzrostu gospodarczego i sprawiedliwego rozwoju

Wyżej wymienione cele współpracy gospodarczej zostały określone w deklaracji politycznej z 15 listopada 1994 podczas drugiego posiedzenia szefów państw w indonezyjskim Bogor.

Istotę funkcjonowania APEC odzwierciedla strategia przyjęta podczas posiedzenia szefów państw lub rządów 19 listopada 2005 w Pusan. Dokument ten uwzględnia oprócz liberalizacji obrotów towarowych, także możliwość tworzenia odrębnych stref wolnego handlu.

Członkowie APEC Do APEC należy 21 państw: kraje założycielskie (1989)

kraje przyjęte w 1991

kraje przyjęte w 1993

kraje przyjęte w 1994

kraje przyjęte w 1998

Osiągnięcia APEC Podstawowym osiągnięciem jest znaczący wzrost wymiany towarowej oraz przypływu inwestycji. Łączna wartość eksportu towarów APEC zwiększyła się z 1,5 bln dol. w 1992 do niemal 4,5 bln dol. (2005). Natomiast łączna wartość importu towarów wzrosła w tym samym okresie z ok. 1,5 do 5 bln dol. Największymi odbiorcami bezpośrednich inwestycji zagranicznych w 1995 były: USA (58,77 mld dol.), Chiny (37,52 mld dol.), Australia (11,97 mld dol) i Singapur (11,54 mld dol.). Z kolei największymi odbiorcami bezpośrednich inwestycji zagranicznych w 2005 były: Chiny i Hongkong (odpowiednio 72,41 i 35,90 mld dol.), USA (99,44 mld dol.), a także Kanada (33,82 mld. dol).

Coroczne spotkania na szczycie Rok # Data Kraj Miasto 1989 1 6–7 listopada Canberra 1990 2 29–31 lipca Singapur 1991 3 12–14 listopada Seul 1992 4 10–11 września Bangkok 1993 5 19–20 listopada Wyspa Blake’a 1994 6 15–16 listopada Bogor 1995 7 18–19 listopada Osaka 1996 8 24–25 listopada Subic 1997 9 24–25 listopada Vancouver 1998 10 17–18 listopada Kuala Lumpur 1999 11 12–13 września Auckland 2000 12 15–16 listopada Bandar Seri Begawan 2001 13 20–21 października Szanghaj 2002 14 26–27 października Los Cabos 2003 15 20–21 października Bangkok 2004 16 20–21 listopada Santiago 2005 17 18–19 listopada Pusan 2006 18 18–19 listopada Hanoi 2007 19 8–9 września Sydney 2008 20 22–23 listopada Lima 2009 21 14–15 listopada Singapur 2010 22 13–14 listopada Jokohama 2011 23 12–13 listopada Honolulu 2012 24 9–10 września Władywostok 2013 25 5–7 października Bali 2014 26 10–11 listopada Pekin 2015 27 18–19 listopada Pasay 2016 28 19–20 listopada Lima 2017 29 10–11 listopada Đà Nẵng 2018 30 17–18 listopada Port Moresby 2019 31 16–17 listopada (odwołany) Santiago 2020 31 20 listopada Kuala Lumpur (przeprowadzane w Internecie) 2021 32 12 listopada Auckland (przeprowadzane w Internecie) 2022 33 18-19 listopada Bangkok 2023 34 15-17 listopada San Francisco 2024 35 10-16 listopada Cuzco 2025 36 31 października-1 listopada Gyeongju 2026 37 Zostaną ogłoszone później Zostaną ogłoszone później Zostaną ogłoszone później

Bibliografia Najnowsza historia świata tom 4 1995–2007 – Artur Patka, Jan Rydel, Janusz Józef Węc Sandra Buckley: , Taylor and Francis, 2009, .

Linki zewnętrzne Oficjalna witryna internetowa APEC

Kategoria:Organizacje międzynarodowe