Chris Andersen (ur. 7 lipca 1978 w Long Beach, Kalifornia) – amerykański koszykarz występujący na pozycjach silnego skrzydłowego oraz środkowego.

Przed NBA W pierwszym sezonie ligi NBDL został wybrany z pierwszym numerem draftu przez Fayetteville Patriots. W ich barwach zdążył rozegrać jednak tylko 3 mecze, w których zdobywał średnio 4.7 punktu, 3.7 zbiórki i 1.7 bloku.

Kariera w NBA Denver Nuggets (2001-2004) 21 listopada 2001 podpisał kontrakt z Denver Nuggets jako wolny agent. Stał się wtedy pierwszym w historii zawodnikiem z NBDL, który został powołany do NBA. Zadebiutował w spotkaniu przeciwko Portland Trail Blazers, rozgrywanym 23 listopada 2001. Zagrał wtedy 1 minutę. W swoim trzecim meczu zagrał najlepsze spotkanie w debiutanckich rozgrywkach, zdobywając 17 punktów, 9 zbiórek i 2 bloki przeciwko Utah Jazz. 31 marca w meczu przeciwko Detroit Pistons pierwszy raz wyszedł w pierwszej piątce, zdobywając 2 punkty, 5 zbiórek i 1 blok w 23 minuty gry. 9 kwietnia 2002 w meczu przeciwko Memphis Grizzlies został pierwszym graczem w historii ligi, który grając w meczu zaledwie 12 minut zanotował 7 zbiórek i 5 bloków. Sezon zakończył z 24 rozegranymi meczami, w których średnio grał 10,9 minuty i notował 3 punkty, 3,2 zbiórki i 1,2 bloku. Notował też 5,13 bloku na 48 minut gry, co go plasowało w pierwszej trójce całej ligi.

Drugi sezon rozpoczął od świetnego meczu przeciwko Minnesota Timberwolves, w którym zdobył 16 punktów, 8 zbiórek, 2 przechwyty i 1 blok. W całym sezonie siedem razy przekroczył granicę 10 zdobytych punktów, a trzy razy 10 zbiórek. Nigdy jednak w tym samym meczu. Łącznie rozegrał w tych rozgrywkach 59 meczów, z czego 3 w pierwszej piątce. Zdobywał średnio 5,2 punktu, 4,6 zbiórki i 1 blok na mecz.

Już w trzecim meczu sezonu 2003/2004 Andersen zanotował pierwsze w karierze double-double. W meczu przeciwko Sacramento Kings zanotował 12 punktów, zebrał 11 piłek i zablokował 7 rzutów rywali. 14 lutego 2004 wziął udział w konkursie wsadów, w którym zajął trzecie miejsce za Fredem Jonesem i Jasonem Richardsonem. Sezon zakończył na drugim miejscu w lidze pod względem średniej bloków na 48 minut, plasując się tylko za Theo Ratliffem. W całym sezonie rozegrał 71 meczów, występując w nich średnio po 14,5 minuty. Zdobywał w tym czasie średnio 3,4 punktu, 4,2 zbiórki i 1,6 bloku.

New Orleans Hornets (2004-2008) 19 lipca 2004 podpisał kontrakt z New Orleans Hornets. 21 grudnia 2004 w meczu przeciwko Los Angeles Clippers zanotował rekordowe w karierze 18 zbiórek. 19 lutego 2005 wziął udział w konkursie wsadów, w którym zajął czwarte, ostatnie miejsce za Joshem Smithem, Amar’e Stoudemire’em i J.R. Smithem. W sezonie zagrał 67 meczów, w tym dwukrotnie w pierwszej piątce. Zdobywał w nich średnio 7,7 punktu, 6,1 zbiórki i 1,5 bloku podczas 21,3 minuty na mecz.

18 listopada 2005 w meczu przeciwko Atlanta Hawks wyrównał rekord kariery, zbierając 18 piłek. 25 stycznia 2006 został zdyskwalifikowany przez NBA za naruszenie zasad dotyczących narkotyków w lidze. Nałożono na niego karę dwóch lat zawieszenia i dopiero 25 stycznia 2008 został przywrócony w prawach zawodnika. Na parkiet pierwszy raz wybiegł 25 marca 2008 w meczu przeciwko Indiana Pacers. Sezon 2005/06 zakończył z 32 rozegranymi meczami, w których zdobywał średnio 5 punktów, zbierał 4,8 piłek i notował 1,3 bloku.

Denver Nuggets (2008-2012) 24 lipca 2008 podpisał ponownie kontrakt z Denver Nuggets. W sezonie 2008-09 został drugim najlepiej blokującym NBA ze średnią 2,5 bloku na mecz. 2 kwietnia 2009 zanotował rekordowe 8 bloków w meczu przeciwko Utah Jazz. W całym sezonie zaliczył też pięciokrotnie double-double. W sezonie zagrał w 71 meczach, zdobywając średnio 6,4 punktu, 6,2 zbiórki i 2,5 bloku na mecz.

7 lipca 2009 podpisał nowy, pięcioletni kontrakt, dzięki któremu miał zarobić blisko 26 milionów dolarów. W sezonie 2009/2010 zajął szóste miejsce w klasyfikacji najlepiej blokujących ze średnią 1,9 na mecz. Z każdym kolejnym sezonem jego przydatność dla Nuggets malała. W rozgrywkach 2009/10 grał średnio 22,3 minuty, rok później 16,3, a w sezonie 2011/12 tylko 15,2. 17 lipca 2012 zwolniony z kontraktu przez Nuggets na zasadzie amnestii.

Miami Heat (2013–2016) Pracę znalazł dopiero 20 stycznia 2013, gdy 10-dniowy kontrakt podpisali z nim Miami Heat. W drużynie zadebiutował 25 stycznia w meczu z Detroit Pistons. Zagrał w nim 3 i pół minuty, zdobywając 2 punkty i zbierając 2 piłki. 8 lutego 2013 Andersen podpisał kontrakt do końca rozgrywek z Heat. 26 lutego w meczu przeciwko Sacramento Kings uzyskał rekord sezonu, zdobywając 10 punktów.

10 lipca 2013 Andersen przedłużył kontrakt z Miami Heat. Zagrał w 72 meczach podczas sezonu regularnego 2013/14, notując średnio 6,6 punktu, 5,3 zbiórki i 1,3 bloku na mecz. 19 lipca 2014 podpisał kolejny nowy kontrakt z Heat.

Memphis Grizzlies (2016) 16 lutego 2016 w ramach wymiany trzech klubów trafił do Memphis Grizzlies.

Cleveland Cavaliers (od 2016) 21 lipca 2016 podpisał umowę z Cleveland Cavaliers.

13 lutego 2017 został wytransferowany przez Cavaliers wraz z zobowiązaniami gotówkowymi do Charlotte Hornets w zamian za chroniony wybór II rundy draftu 2017. Następnie został natychmiastowo zwolniony.

Osiągnięcia Na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej. NBA Plik:NBA FINAL CHAMP.png Mistrz NBA (2013) Wicemistrz NBA (2014) Uczestnik konkursu wsadów NBA (2004, 2005) Lider play-off w skuteczności rzutów z gry (2013)

Statystyki

Na podstawie Basketball-Reference.com

NCAA

NBA Sezon zasadniczy

Play-offy

Przypisy

Linki zewnętrzne Profil zawodnika na NBA.com Statystyki na Basketball-Reference.com Profil na stronie ESPN

Kategoria:Koszykarze Fayetteville Patriots Kategoria:Koszykarze Denver Nuggets Kategoria:Koszykarze New Orleans Hornets Kategoria:Koszykarze Miami Heat Kategoria:Koszykarze Memphis Grizzlies Kategoria:Koszykarze New Mexico Slam Kategoria:Amerykańscy koszykarze ukarani za doping Kategoria:Koszykarze Cleveland Cavaliers Kategoria:Zawodnicy NBA niewybrani w drafcie Kategoria:Koszykarze Jiangsu Dragons Kategoria:Urodzeni w 1978 Kategoria:Ludzie urodzeni w Long Beach Kategoria:Amerykanie pochodzenia duńskiego