thumb|Grób Ignacego Witza na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Ignacy Witz (ur. 20 marca 1919 we Lwowie, zm. 9 lipca 1971 w Kazimierzu Dolnym) – polski malarz, rysownik, twórca plakatów, krytyk sztuki.
Życiorys Syn Alfreda. Absolwent Państwowego Instytutu Sztuk Plastycznych we Lwowie (1939). Debiutował w roku 1938 jako rysownik satyryczny i karykaturzysta w czasopismach lwowskich – „Kontrataku” i „Omnibusie”. W roku 1940 został wcielony we Lwowie do Armii Czerwonej. Był ranny w bitwie pod Stalingradem, leczył się w szpitalu w Kujbyszewie. Z 1 Armią Wojska Polskiego powrócił do kraju.
Po wojnie zamieszkał w Warszawie. W latach 60. XX wieku mieszkał tamże przy ul. Krasińskiego 16. Tworzył plakaty, rysunki satyryczne, ilustracje książkowe i opracowania graficzne dla takich wydawnictw jak „Książka i Wiedza”, „Nasza Księgarnia”, „Iskry”. Oprócz twórczości plastycznej zajmował się krytyką artystyczną. Swoje teksty publikował w prasie – w drugiej połowie lat 40. w „Odrodzeniu” i „Kuźnicy”, a następnie – przez niemal dwadzieścia lat - był stałym współpracownikiem „Życia Warszawy”. Autor książek o sztukach plastycznych, uczestnik wystaw w kraju i za granicą, zdobywał nagrody. Zajmował się grafiką, malarstwem sztalugowym i litografią. W ostatnich latach życia cierpiał na depresję. Zmarł w Kazimierzu Dolnym, pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B19-1-27).
Dzieła (wybór) Ignacy Witz: Jestem moim czasem. Twórcy i dzieła, „Arkady”, Warszawa 1959. Ignacy Witz: 50 lat karykatury polskiej: 1900–1950, „Arkady”, Warszawa 1961. Irena Tuwim – autor tekstu, Ignacy Witz – ilustracje Pampilio, Nasza Księgarnia, 1962. Ignacy Witz: Oko i dłoń malarza, „Nasza Księgarnia”, Warszawa. wyd. 2 1969. Ignacy Witz: Portret w malarstwie, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa 1970. Ignacy Witz: Krajobraz w malarstwie, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa 1970. Ignacy Witz: Polscy malarze, polskie obrazy, „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1970. Ignacy Witz: Przechadzki po warszawskich wystawach 1945-1968, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1972. Julian Tuwim – autor tekstu, ilustracje: Ignacy Witz Słoń Trąbalski i inne wiersze, Siedmioróg, 2008 . Ignacy Witz: Obszary malarskiej wyobraźni, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1967.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Nagrody
Wyróżnienie na I Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki (Warszawa, 1950–1951) Wyróżnienie na I Ogólnopolskiej Wystawie Książki i Ilustracji (Warszawa, 1951) Wyróżnienie na II Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki (Warszawa 1951–1952) III nagroda na Wystawie Karykatury Polskiej (Warszawa, 1953) Wyróżnienie na I Ogólnopolskiej Wystawie Plakatu (Warszawa, 1953) III nagroda na II Ogólnopolskiej Wystawie Ilustracji, Plakatu i Drobnych Form (Warszawa, 1955) Nagroda Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej za działalność na polu krzewienia kultury radzieckiej w Polsce (1958)
Przypisy
Bibliografia Dorota Jarecka o twórczości Ignacego Witza
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Polscy krytycy sztuki Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy plakaciści Kategoria:Polscy rysownicy Kategoria:Polscy satyrycy Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 1971