200px|right Biją w Łeb – polski herb szlachecki znany tylko z zawołania i dwóch przedstawień.
Opis herbu W polu barwy niewiadomej rogacina w słupSzymański twierdzi, że wzmiankowane przez Wittyga herby własne Radneski, Drachowski i Siracki są tożsame z omawianym. Tadeusz Gajl w Herbarzu polskim nie podziela tego poglądu.
Najwcześniejsze wzmianki Pierwsza wzmianka z 1424. Pierwsze przedstawienie na mensie ołtarza z 1467-77 w kościele Bożego Ciała w Krakowie. Znany także w XVI wieku, z chrzcielnicy w Juście z 1504 roku, oraz w Podolu z przełomu XV i XVI wieku. Herb ma rodowód średniowiecznyWedług Leksykonu genealogicznego najwcześniejsze przedstawienie pochodzi z lat 1467-1477, zaś najwcześniejsza wzmianka z 1427. Informacje te dotyczą wersji średniowiecznej – ze strzałą w skos, ale wtedy opisywano rogacinę jako strzałę. Zaginął w XVI wieku.
Etymologia Wedle Ludwika Moszyńskiego, Biją w łeb to odimperatywna proklamacja dopełnieniowa.
Herbowni Nieznane są nazwiska herbownych posługujących się tym herbem.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Herby szlacheckie o niewiadomych barwach