– japoński film typu kaijū z 1964 roku w reżyserii Ishirō Hondy. Bezpośrednia kontynuacja filmu Godzilla kontra Mothra. Piąty film z serii o Godzilli i debiut jego arcywroga Króla Ghidory.
Fabuła W Japonii dochodzi do serii upałów w środku stycznia. Detektyw Shindō z japońskiej policji dostaje zlecenie ochrony księżniczki Mas Douliny Salno, następczyni tronu himalajskiego królestwa Selginy podczas jej nieoficjalnej wizyty w Japonii. Według źródeł grozi jej zamach ze strony opozycji. W samym czasie zespół badawczy pod kierownictwem profesora Muraia bada zlokalizowany niedaleko zapory Kurobe meteoryt o silnych magnetycznych właściwościach, po niedawnym deszczu meteorów.
Podczas lotu księżniczka Selginy nagle wpada w trans, a jej samolot zostaje zniszczony w wyniku podłożonej bomby. Siostra Shindō – Naoko, pracująca jako reporterka telewizyjna, dostaje informacje o kobiecie, gdzie cały czas twierdzi, że jest Prorokinią z Wenus, która udała się na Błękitną Planetę, by ostrzec Ziemian przed nieuniknionym zagrożeniem. Prorokini mówi, że pierwsze zagrożenie nastąpi ze strony wulkanu Aso. Nikt nie traktuje jej poważnie i jest brana za wariatkę.
W domu Shindō i Naoko wraz z matką oglądają program telewizyjny, w którym występują Shobijin, kapłanki Mothry. W nim informują, że jedna z larw Mothry zmarła. Przeglądając gazetę Shindō zauważa uderzające podobieństwo pomiędzy Prorokinią z Wenus a Mas Douliną Salno. W Selginie szef opozycji, stojący za zamachem i śmiercią poprzedniego władcy, dowiaduje się o istnieniu Prorokini z Wenus. Wierząc, że to Mas Doulina Salno zleca jej zabójstwo swemu najlepszemu zabójcy, Malmessowi i jego zespołowi.
W Japonii Shindō podejrzewa, że Mas Doulina Salno specjalnie udaje wariatkę, żeby ukryć się przed zamachowcami. Meteoryt z doliny Kurobe traci swój magnetyzm jednocześnie rosnąć. Prorokini z Wenus zjawia się przy wulkanie Aso ostrzec o Rodanie. Znowu jest wyśmiana, do momentu gdy z gruzu wyłania się Rodan. Shobijin planują wrócić statkiem na wyspę Infant, jednak Prorokini z Wenus powstrzymuje je ostrzegając o nadchodzącym zagrożeniu na morzu. Obecna tam Naoko chce z nią przeprowadzić wywiad i zabiera ją do hotelu.
W hotelu są też Shobijin, które uwierzyły Prorokini i przełożyły swój powrót. Statek, którym miały odpłynąć został zniszczony przez Godzillę. Zabójcy pod wodzą Malmessa przybywają do hotelu, w którym przebywa Mas Doulina Salno, jednak zostają powstrzymani przez Shindō i Shobijin. Do Tokio przybywają jednocześnie Godzilla i Rodan, siejąc popłoch wśród ludzi.
Shindō przekonany, że księżniczka faktycznie zwariowała, zabiera ją do renomowanego psychiatry, doktora Tsukamoto. Prorokini z Wenus wygłasza ostatnią przepowiednię – tysiące lat temu cywilizacja na planecie Wenus, znacznie zaawansowana od ziemskiej, została zniszczona przez kosmicznego smoka, Króla Ghidorę, który wkrótce dotrze na Ziemię. W okolicach Hakone toczą ze sobą bój Godzilla i Rodan. Z meteoru badanego przez profesora Muraia wykluwa się Król Ghidora siejący zniszczenie w okolicy.
Rząd japoński w obliczu zagrożenia trzech potworów wysłuchuje propozycji Shobijin, by larwa Mothry połączyła siły z Godzillą i Rodanem i razem powstrzymali Ghidorę. Malmess i jego ludzie dowiadują się z transmisji, że Prorokini z Wenus jest teraz w klinice doktora Tsukamoto. Tam w obliczu wyniku testów doktor Tsukamoto jest przekonany, że Prorokini z Wenus faktycznie opętała księżniczkę. W końcu Mothra przybywa pod górę Fudżi, gdzie walczą Godzilla i Rodan. Prosi ich, by zaprzestali oni walki i wspólnie ocalili świat przed Ghidorą. Oba potwory, nie widząc powodu pomagania ludziom, którzy ich atakowali, odmawiają. Mothra próbuje przekonać ich, że oni też są Ziemianami i powinni chronić swą planetę. Godzilla i Rodan godzą się i dołączają do walki dopiero wtedy, gdy Mothra bezskutecznie próbowała pokonać napastnika z kosmosu. W końcu dochodzi do starcia pomiędzy ziemskimi potworami a Królem Ghidorą.
Podczas niszczycielskiego pochodu Ghidora niszczy promieniami samochód selgińskich zabójców i tylko Malmess zostaje przy życiu. Malmessowi udaje się postrzelić księżniczkę, której wraca pamięć. Kiedy Malmess ma zamiar zadać śmiertelny strzał, ginie na miejscu, gdy jeden z promieni Ghidory wywołuje lawinę. W końcu Godzilla, Rodan i Mothra pokonują Ghidorę, który ucieka z Ziemi.
Księżniczka Selginy jest zaskoczona, że była w transie i z tego pamięta jedynie pomoc Shindō. Wdzięczna za pomoc żegna się z Shindō, Naoko, profesorem Muraiem i doktorem Tsukamoto na lotnisku, z którego odlatuje do Selginy. W tym samym czasie Mothra wraz z Shobijin odpływa na wyspę Infant żegnana przez Godzillę i Rodana.
Obsada Yōsuke Natsuki – detektyw Shindō Yuriko Hoshi – Naoko Shindō Akiko Wakabayashi – księżniczka Mas Doulina Salno, Prorokini z Wenus Hiroshi Koizumi – prof. nadzw. Murai Hisaya Itō – Malmess Emi Itō – Shobijin #1 Yūmi Itō – Shobijin #2 Takashi Shimura – dr Tsukamoto Akihiko Hirata – inspektor Okita Susumu Kurobe – zabójca #1 Tōru Ibuki – zabójca #2 Kazuo Suzuki – zabójca #3 Shin Ōtomo – szef selgińskiej opozycji Someshō Matsumoto – prezes stowarzyszenia badającego UFO Yutaka Nakayama – turysta ze zgubionym kapeluszem Yoshifumi Tajima – kapitan statku Ikio Sawamura – rybak Kenji Sahara – redaktor naczelny Kanamaki Hideyo Amamoto – służący Wu Senya Aozora – on sam Ichiya Aozora – on sam Yoshio Kosugi – wódz mieszkańców wyspy Infant Shōichi Hirose – Król Ghidora, mieszkaniec wioski Haruya Sakamoto – Król Ghidora Kōji Uruki – Król Ghidora, Rodan Haruo Nakajima – Godzilla Katsumi Tezuka – Godzilla
Produkcja Scenariusz Tomoyuki Tanaka widząc sukces crossoverowych filmów kaijū zdecydował się na film z jednoczesnym udziałem Godzilli, Mothry i Rodana z filmu Rodan – ptak śmierci, co odnosiło się do oryginalnego tytułu . Za scenariusz ponownie odpowiadał Shinichi Sekizawa. Ich przeciwnikiem był kosmiczny potwór, który według scenariusza Shinichiego Sekizawy „miał mieć trzy głowy, dwa ogony i głos jak dzwon”. Sekizawa przy tworzeniu wątku ludzkiego zainspirował się amerykańskimi Rzymskimi wakacjami (1953). W pierwszej wersji scenariusza Malmess miał należeć do yakuzy i to on miał być opętany przez wenusjańskiego ducha i miały pojawić się dwie Mothry, w tym jedna dorosła, a także wśród niszczonych miast przez Króla Ghidorę miał znaleźć się Nowy Jork. Imię księżniczki – Mas Doulina Salno stanowi grę do japońskiego powiedzenia .
Inny scenarzysta filmów tokusatsu, Takeshi Kimura, raz się spytał Sekizawy czy naprawdę bawi go pisanie "tych rzeczy". Sekizawa odpowiedział twierdząco, przyznając że to niezła zabawa, na co Kimura odparł: "Cóż, nie dla mnie". Sekizawa scenę programu telewizyjnego z Shobijin autoparodiował podobne sceny z poprzednimi filmami z Mothrą, gdzie Shobijin były źle traktowane i zmuszane do aktów scenicznych wbrew własnej woli. W tej sekwencji Shobijin z chęcią występują przed kamerami na życzenie widowni. Sekizawa, wiecznie ambitny w doskonaleniu monster movies, uczynił z Godzilli i Rodana. Nadał też potworom bardziej antropomorficzny kierunek, umieszczając scenę, gdzie one ze sobą rozmawiają.
Preprodukcja Za wygląd Króla Ghidory odpowiadał Akira Watanabe wzorując go na smokach z chińskiej mitologii, Orochim z japońskiej mitologii oraz Żmiju Gorynyczu z radzieckiego Trójgłowego smoka (1956), który miał japońską premierę kinową w 1959 roku. Imię Ghidory nawiązywało do japońskiego i prawdopodobnie rosyjskiego zapisu imienia Hydry lernejskiej z mitologii greckiej – i Gidra (ros. Гидра).
Ghidorah – Trójgłowy potwór został wykonany w pośpiechu jako film noworoczny, ponieważ zdjęcia do Rudobrodego, którego premiera miała się odbyć w grudniu 1964 roku, zostały przedłużone. Noworoczny program był po raz pierwszy w serii. Na tym tle rok 1964 był pierwszym, w którym wyprodukowano dwa filmy z udziałem Godzilli, co zdarzyło dopiero 54 lata później, przy produkcji animowanych Godzilla: Miasto na krawędzi bitwy i Godzilla: The Planet Eater.
Reżyser filmu, Ishirō Honda niechętnie podchodził do pomysłu reżysera efektów specjalnych Eijiego Tsuburayi co do antropomorfizacji potworów, szczególnie do sceny pertraktacji Mothry z Godzillą i Rodanem. Podobne zdanie wyraził Teruyoshi Nakano. W wywiadzie z Stuartem Galbraithem IV zwracał uwagę, że seria przez kierunek łagodniejszy i komediowy stała dochodowa, ale jednocześnie zaprzeczała wszystkiemu, czemu reprezentował pierwotnie Godzill, czyli następstwa bomby atomowej.
Casting Jako że film inspirował się popularnymi w kinie japońskimi filmami gangsterskimi, w rolach głównych obsadzono aktorów związanych z filmami akcji – Yōsuke Natsuki jako detektywa Shindō i Akiko Wakabayashi jako selgińską księżniczkę. Początkowo Shindō miał grać Akihiko Hirata, który ostatecznie zagrał jego przełożonego w małej roli. Wakabayashi miała duży udział w swej kreacji aktorskiej:
Duet The Peanuts powtórzył role Shobijin. W filmie Yuriko Hoshi i Hiroshi Koizumi zagrali podobne postacie z filmu Mothra kontra Godzilla (1964). Pierwotnie Yoshio Tsuchiya był obsadzony w roli Malmessa, jednak był niedostępny ze względu na produkcję Rudobrodego (1965), w którym grał, więc zastąpił go Hisaya Itō. W roli doktora Tsukamoto obsadzony został Takashi Shimura. Jednego z selgińskich zabójców zagrał Susumu Kurobe, znany potem z roli Ultramana. W roli prowadzących program telewizyjny z udziałem Shobijin wystąpił popularny duet komediowy – Senya Aozora i Ichiya Aozora – jako część lżejszego, nieco komediowego tonu obranego przez Sekizawę.
Realizacja Z powodu nagłego ograniczonego czasu produkcji i przewidzianego rozmachu stosowano kreatywne sztuczki. Większość dekoracji użytych w filmie wykorzystano z Dogory z tego samego roku. Kōichi Kawakita, pracujący wówczas jako asystent operatora efektów specjalnych wspominał, że finałowa bitwa ze wszystkimi potworami sprawiała problem, dlatego Mothra znalazła się grzbiecie lecącego Rodana i Godzilla energicznie machał ogonem.
Makietę góry Fudżi zbudowano w skali 1:25 i podniesiono ją do góry, aby kamery mogły być ustawione pod niskim kątem. Miniaturowe budynki zostały zbudowane z działającymi przesuwanymi drzwiami, światłami i zostały zbudowane bez oparcia, które można oglądać z jednego kierunku. Miniatury przeznaczone do zniszczenia zostały wstępnie wycięte i skompresowane. Miniaturowe budynki, które nie miały być zniszczone, zostały przeznaczone na późniejsze sceny lub inne zestawy. Podczas filmowania bitwy Godzilli i Rodana w ogromnym zbiorniku na wodę, jedna z krawędzi zbiornika została odkryta na filmie. Tsuburaya ukrył ten błąd, nakładając drzewa na odsłonięty obszar.
Akiko Wakabayashi w scenie opętania księżniczki została na chwilę oślepiona przez błysk światła, który reprezentował Prorokinię z Wenus. Ponadto Honda pozwolił Wakabayashi spać na noszach podczas scen terapii szokowej, gdyż ta pracowała poprzedniej nocy bez snu dla osobnego filmu.
Zdjęcia kręcono w Jokohamie, Gotenbie, Parku Ueno i przy Aso.