Etiuda cis-moll op. 25 nr 7 – etiuda na fortepian skomponowana przez Fryderyka Chopina w latach 1835–1837. Wydana została drukiem z pozostałymi Etiudami op. 25 w 1837 roku.
Utwór w tempie oraz tonacji cis-moll. Utwór cechuje się melodyką o charakterze , polimelodyczną fakturą oraz rytmem hemiolowym. Rozpoczyna się fragmentem granym ad libitum. Jego faktura bliska jest nokturnowi. Jan Kleczyński określił ją, obok Fantazji f-moll op. 49, „jednym z najpiękniejszych dzieł Szopena”. Hugo Leichtentritt nazwał ją „sceną dramatyczną” oraz „jednym z najpiękniejszych utworów literatury fortepianowej”. Albert Maecklenburg, według Ferdynanda Hoesicka, określił brzmienie utworu jako „ciemne”.
Transkrypcje utworu na wiolonczelę napisali Auguste Franchomme, Aleksandr Głazunow i Aleksander Wierzbiłłowicz.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Etiuda cis-moll op. 25 nr 7 na stronie Chopin.nifc.pl
Kategoria:Etiudy op. 25 Fryderyka Chopina