Halina Walentowicz – polska filozofka.
Działalność naukowa Specjalizuje się w zakresie filozofii społecznej oraz filozofii Maxa Horkheimera, którego teksty przekładała na język polski.
Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1986 roku obroniła doktorat Społeczeństwo przyszłości w teorii Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, przygotowany pod kierunkiem Marka Siemka. Rozpoczęła następnie pracę w Zakładzie Filozofii Społecznej Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. W 2004 roku uzyskała habilitację na podstawie pracy Tęsknota za lepszym. Historiozofia Maxa Horkheimera. Członkini założycielska i wiceprezeska (od 6 lutego 2010 roku) Polskiego Towarzystwa Hegla i Marska.
Wybrane publikacje Prace autorskie: Przyszłość w prognozach Marksa i Engelsa (1993) Tęsknota za lepszym. Historiozofia Maxa Horkheimera (2004) Tłumaczenia tekstów: Max Horkheimer, Początki mieszczańskiej filozofii dziejów (1995 – przekład z przedmową „Między przeszłością a współczesnością”), Max Horkheimer, Zmierzch. Notatki z Niemiec 1931-1934 (2002 – przekład), Max Horkheimer, Krytyka instrumentalnego rozumu (2007 – przekład z przedmową „Horkheimer a Habermas: dwie koncepcje instrumentalnego rozumu”).
Linki zewnętrzne na serwerze Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego na serwerze Polskiego Towarzystwa Hegla i Marksa
Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Teoria krytyczna Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Filozofowie i teoretycy społeczni