thumb|Historyczne opakowanie proszku adhezyjnego do protez
Kleje do protez (także środki adhezyjne do protez) – preparaty stosowane w celu czasowego zwiększenia utrzymania i stabilności ruchomych protez stomatologicznych w jamie ustnej. Umieszcza się je pomiędzy powierzchnią dośluzówkową protezy a błoną śluzową. Mogą ograniczać przemieszczanie się protezy podczas mówienia i jedzenia, nie zastępują jednak jej prawidłowego dopasowania przez lekarza dentystę.
Działanie
Środki adhezyjne wypełniają niewielkie przestrzenie powstające pomiędzy płytą protezy a błoną śluzową. Zawarte w nich hydrofilowe polimery wchodzą w kontakt ze śliną, zwiększając swoją objętość i lepkość. Powstała w ten sposób warstwa może poprawiać przyleganie protezy do podłoża oraz zwiększać jej odporność na przemieszczanie.
Działanie preparatu zależy między innymi od jego składu, ilości zastosowanego środka, warunków panujących w jamie ustnej oraz stopnia dopasowania protezy. Nie istnieje jeden czas działania właściwy dla wszystkich klejów, dlatego należy kierować się instrukcją producenta danego preparatu.
Postacie i skład
Kleje do protez są dostępne między innymi w postaci kremów i past, proszków oraz podkładek lub pasków adhezyjnych.
Skład preparatów różni się w zależności od produktu. Mogą one zawierać między innymi pochodne celulozy, takie jak karboksymetyloceluloza sodu, polioctan winylu oraz sole kopolimerów metylowinylowego eteru i bezwodnika maleinowego. Dodatkowymi składnikami mogą być substancje poprawiające konsystencję, substancje smakowe, zapachowe i konserwujące.
Niektóre preparaty zawierają cynk. Stosowanie ich zgodnie z instrukcją jest uznawane za bezpieczne, jednak długotrwałe używanie nadmiernych ilości może prowadzić do nadmiernego spożycia cynku i wystąpienia działań niepożądanych.
Skuteczność
Przeglądy badań klinicznych wskazują, że stosowanie klejów może poprawiać utrzymanie i stabilność protez całkowitych, a także komfort użytkowników i sprawność żucia.
Pewność części wyników jest jednak ograniczona z powodu niewielkich grup uczestników, różnic pomiędzy badanymi preparatami i metodami pomiaru oraz niejednorodnej jakości badań. Klej może wspomagać użytkowanie prawidłowo wykonanej protezy, ale nie powinien służyć do samodzielnego korygowania protezy niedopasowanej, uszkodzonej lub powodującej ból.
Sposób stosowania
Przed zastosowaniem kleju protezę należy oczyścić z pozostałości poprzedniego preparatu. W zależności od rodzaju środka może być wymagane osuszenie protezy albo pozostawienie jej lekko wilgotnej. Niewielką ilość preparatu rozprowadza się punktowo lub w postaci krótkich pasków na powierzchni dośluzówkowej, z dala od krawędzi protezy. Następnie protezę umieszcza się w jamie ustnej, dociska i przez krótki czas utrzymuje zęby zwarte.
Należy stosować możliwie małą ilość zapewniającą odpowiednie utrzymanie. Wypływanie kleju spod protezy może świadczyć o zastosowaniu zbyt dużej ilości. Pozostałości środka powinny być codziennie usuwane zarówno z protezy, jak i z błony śluzowej.
Protezy powinny być regularnie czyszczone i pozostawiane poza jamą ustną na czas nocnego odpoczynku, o ile lekarz dentysta nie zaleci inaczej.
Bezpieczeństwo
Konieczność stosowania coraz większej ilości kleju może wskazywać na pogorszenie dopasowania protezy spowodowane między innymi zmianami zachodzącymi w obrębie podłoża protetycznego. W takim przypadku potrzebna może być kontrola stomatologiczna, podścielenie protezy albo wykonanie nowej protezy.
Stosowanie preparatu należy przerwać i skonsultować się z lekarzem dentystą w przypadku wystąpienia bólu, podrażnienia, obrzęku, pieczenia, drętwienia lub innych niepożądanych objawów. Nie należy przekraczać ilości ani częstotliwości stosowania określonych przez producenta.
Zobacz też Protezy stomatologiczne
Przypisy
Kategoria:Materiały stomatologiczne Kategoria:Protetyka stomatologiczna