Władimir Lwowicz Britaniszski (, ur. 16 lipca 1933 w Leningradzie, zm. 24 grudnia 2015 w MoskwieOdszedł Władimir Britaniszski) – rosyjski poeta, prozaik, tłumacz i eseista.
Życiorys W 1956 ukończył studia w Instytucie Górniczym w Leningradzie.
W latach 1956–1960 pracował na Syberii jako geofizyk. Od 1960 mieszkał w Moskwie. Do 1973 pracował nadal jako geofizyk, w ekspedycjach geologicznych w najdalszych regionach pólnocnej i wschodniej Rosji.
Od wiosny 1961 był członkiem Związku Pisarzy, od 1997 rosyjskiego PEN-Centrum. W 1979 był uczestnikiem Międzynarodowego zjazdu tłumaczy literatury polskiej w Warszawie-Krakowie.
Twórczość Piszał wiersze od lat szkolnych. Debiutem poetyckim była publikacja w leningradzkim czasopiśmie Zwiezda w 1955. Pierwszy tomik wierszy pt. Poiski (pol. Poszukiwania) wydano w Leningradzie w 1958, a drugi Natasza w Moskwie w 1961. Następnie wydał m.in. Puti soobszczenija (pol. Linie komunikacyjne, 1966), Otkrytoje prostranstwo (pol. Przestrzeń otwarta, 1980), Dwiżenije wriemieni (pol. Ruch czasu, 1985), Staryje fotografii (pol. Stare fotografie, 1993), Pieterburg-Leningrad (2003). Tworzył również utwory prozatorskie, m.in. Miestnost’ proszlogo leta (pol. Miejscowość ubiegłego lata, 1969) i Vychod v prostranstvo (pol. Wyjście w przestrzeń, 2008).
W 1982 w Warszawie (PIW) ukazał się tom przekładów jego wierszy na polski Przestrzeń otwarta w wyborze Józefa Waczkowa. W 2005 wyszedł dwujęzyczny tom wierszy Astafjewej i Britaniszskiego Dwógłos-Двуглас.
W 2005 ogłosił tom szkiców o poezji polskiej Riecz pospolita poetow (Rzeczpospolita poetów). a w 2007 Poezija i Polsza (Poezja i Polska).
Życie prywatne Syn malarza i grafika Lwa Britaniszskiego i Franciszki, z domu Osińskiej. Od 1958 żonaty z poetką Natalią Astafiewą.
Działalność translatorska Od 1966 Britaniszski przekładał poezję polską. W jego opracowaniu ukazały się wybory wierszy Leopolada Staffa, Jarosława Iwaszkiewicza, Włodzimierza Słobodnika, Tadeusza Różewicza, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Zbigniewa Herberta. Jest też autorem antologii Polskije poety (1978, Poeci polscy) i Iz sowriemiennoj polskoj poezii (1989, Z polskiej poezji współczesnej). Razem z żoną, Natalią Astafjewą, opracował dwutomową antologię Polskije poety XX wieka (2000, Poeci polscy XX wieku). Przetłumaczył też Zniewolony umysł Czesława Miłosza (2003). Tłumaczy również z języka angielskiego (m.in. e. e. cummings, Wallace Stevens, Dylan Thomas, William Carlos Williams). W 2005 opublikował antologię Od Łitmiena do Łouella (Od Whitmana do Lowella).
Nagrody i wyróżnienia Otrzymał m.in. nagrodę literacką ZAiKS-u dla tłumaczy (1978), Polskiego PEN Clubu (1993), Polskiego oddziału SEC (1999) oraz Związku Pisarzy Moskwy „Wieniec” (2001). Odznaczony odznaką „Zasłużony dla kultury polskiej” (1975) i Krzyżem Oficerskim i Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1999, 2014). Jest również laureatem nagrody Zbigniewa Dominiaka przyznawanej tłumaczom poezji polskiej na języki słowiańskie.
Przypisy
Bibliografia Józef Waczków, wstęp do: W. Britaniszski, Przestrzeń otwarta, Warszawa 1982
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Instytutu Górniczego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Pieriediełkińskim w Moskwie Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Rosyjscy poeci XX wieku Kategoria:Rosyjscy poeci XXI wieku Kategoria:Rosyjscy tłumacze Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2015