mały|Kladogram Chlamydopsinae, według Caterino i Dégalliera (2007) Chlamydopsinae – podrodzina chrząszczy z rodziny gnilikowatych. Należy tu około 174 gatunków. Wszystkie gatunki są myrmekofilami bądź termitofilami (Eucurtia comata). Zasięg występowania przedstawicieli podrodziny obejmuje Półwysep Indyjski, Japonię, Tajwan, Fidżi, Filipiny, Nową Kaledonię, Indonezję i Malezję.
Główną synapomorfią tej podrodziny jest budowa czułków: trzonek czułka (scapus) umiejscowiony jest wysoko na czole (frons) chrząszcza i jest poszerzony, tak że gdy owad wycofuje głowę pod przedplecze, zasłania całkowicie okoMichael S Caterino. Chlamydopsinae. The Tree of Life Web Project (2007).. Przystosowaniem do myrmekofilnego trybu życia są trichomy, obecne u większości gatunków przy przedniej krawędzi pokryw lub na przedtułowiu. Szczególnie rozwinięte są trichomy u bardzo rzadkiego i słabo poznanego, termitofilnego chrząszcza Eucurtia comata. Eric Mjöberg, który w 1912 obserwował chrząszcza w naturze, opisał jak termity pobierały płyn z wierzchołków trichom owadaMjöberg E. On a new termitophilous genus of the family Histeridae. Entomologisk Tidskrift 33:121–124 (1912).. Rodzaj Ceratohister z kolei wyróżnia się brakiem trichom. Chlamydopsinae to niewielkie owady, osiągające maksymalnie 4 mm długości.
Do niedawna była to najmniej poznana podrodzina gnilikowatych. Ostatnie prace pozwoliły na rewizję systematyki tych chrząszczy. Gatunki z Nowej Kaledonii mogą być zagrożone, ponieważ tamtejsze gatunki mrówek–gospodarzy chrząszczy są wypierane przez zawleczony gatunek Wasmannia auropunctata.
Rodzaje Pheidoliphila Lea, 1914 Orectoscelis Lewis, 1903 Ceratohister Reichensperger, 1924 Eucurtiopsis Silvestri, 1926 Teretriopsis Caterino & Dégallier 2007 Papuopsis Caterino & Dégallier, 2007 Gomyopsis Degallier, 1984 Quasimodopsis Caterino & Dégallier, 2007 Chlamydonia Caterino, 2006 Kanakopsis Caterino, 2006 Eucurtia Mjöberg, 1912 Chlamydopsis Westwood, 1869 Ectatommiphila Lea, 1914
Przypisy
Kategoria:Gnilikowate