thumb|230px|Wykute w skale świątynie w Ellurze thumb|230px|Styl północny - świątynia w Khadżuraho thumb|230px|Struktura świątyni w stylu oriskim thumb|230px|Styl południowy - świątynia Minakszi w Maduraju thumb|230px|Pałac radżastański Hawa Mahal thumb|230px|XIX-wieczna uczelnia w stylu "gotyku indo-saraceńskiego" thumb|230px|Architektura współczesna - świątynia bahaistyczna w Delhi Architektura indyjska – tradycja architektoniczna rozwijana na subkontynencie indyjskim od kilku tysięcy lat, posiadająca liczne odmiany regionalne.

Architektura Mohendżo Daro i Harappy Wczesne cywilizacje znane z wykopalisk wykazują wysoki poziom planowania urbanistycznego i techniki. Trudno ocenić jednoznacznie stopień ciągłości budownictwa pomiędzy tymi kulturami a kulturą okresu wedyjskiego.

Styl północny Na Północy wykształcił się stopniowo styl budownictwa świątynnego, charakteryzujący się wyniosłymi śikharami.

Styl południowy W niezależnych królestwach Południowych Indii wykształciły się odrębne style widoczne przede wszystkim w architekturze sakralnej, z charakterystycznymi wieżami bramnymi (gopurami). Styl Hojsalów Południowo-indyjska dynastia Hojsala zapisała się w historii sztuki dzięki stworzeniu odrębnego stylu w architekturze świątynnej, zwanego stylem Hojsalów. Świątynie na planie gwiazdy posiadają wiele tzw. sanktuariów pokrytych niezależnym dachem w kształcie piramidy. Ściany zewnętrzne pokryte są w całości rzeźbami.

Architektura buddyjska w Indiach Wczesna architektura buddyjska, oprócz wolnostojących stup, odznaczała się budowaniem, a właściwie wykuwaniem w skale klasztorów. Wyróżnia się wśród nich dwa podstawowe typy: ćajtja i wihara.

Architektura mogolska Najazdy muzułmańskie przyniosły z jednej strony wielkie zniszczenia, zwłaszcza budowli sakralnych, a z drugiej nowe wpływy, które w połączeniu z rodzimymi tradycjami zaowocowały stworzeniem symbiozy w architekturze, określanej mianem stylu indo-saraceńskiego.

Tzw. "indo-saraceński gotyk" W dziewiętnastym wieku architekci brytyjscy próbowali twórczo połączyć wiktoriański neogotyk z zastanymi w Indiach tradycjami monumentalnego budownictwa indo-saraceńskiego.

Bibliografia

Lach, Donald F. (1993), Asia in the Making of Europe (vol. 2), University of Chicago Press, . Livingston, Morna & Beach, Milo (2002), Steps to Water: The Ancient Stepwells of India, Princeton Architectural Press, . Moffett etc. (2003), A World History of Architecture, McGraw-Hill Professional, . Piercey, W. Douglas & Scarborough, Harold (2008), hospital, Encyclopedia Britannica. Possehl, Gregory L. (1996), "Mehrgarh", Oxford Companion to Archaeology edited by Brian Fagan, Oxford University Press. Rodda & Ubertini (2004), The Basis of Civilization-Water Science?, International Association of Hydrological Science, . Savage, George (2008), interior design, Encyclopedia Britannica.

Sinopoli, Carla M. (2003), "Echoes of Empire: Vijayanagara and Historical Memory, Vijayanagara as Historical Memory", Archaeologies of memory edited by Ruth M. Van Dyke & Susan E. Alcock, Blackwell Publishing, . Singh, Vijay P. & Yadava, R. N. (2003), Water Resources System Operation: Proceedings of the International Conference on Water and Environment, Allied Publishers, .

Linki zewnętrzne Architektura Indii, Kamiya, Taeko, The Architecture of India.

Kategoria:Sztuka indyjska