Sikong Benjing (ur. 667, zm. 761; chiń. 司空本净, pinyin Sīkōng Běnjìng; kor. 사공본정 Sagong Ponjŏng; jap. Shikū Honjō; wiet. Ti Không Bản Tịnh) – chiński mistrz chan szkoły południowej, uczeń mistrza chan Huinenga.
Życiorys Cesarz Xuanzong (pan. 712–756) wysłał w 744 r. swojego posłańca Yanga Guantinga, aby sprawdził mistrza chan Benjinga w jego klasztorze na górze Sikong (w Anhui). W czasie rozmowy o poszukiwaniu Buddy i zapytaniach o Drogę, Benjing powiedział m.in.
Jeśli pragniesz być buddą, to sam umysł jest buddą. Jeśli chcesz pytać o Drodze, to Drogą jest "bez umysłu".
Gdy Yang powrócił do cesarza i zdał sprawozdanie z rozmowy cesarzowi, Xuanzong ponownie posłał go do mistrza, tym razem z zaproszeniem do stolicy. 17 dnia 12 miesiąca tego samego roku mistrz Benjing na życzenie cesarza został opatem klasztoru Balian (Białego Lotosu). W 745 r. Benjing wyróżnił się podczas debaty z wiodącymi przedstawicielami buddyzmuWiększość materiału biograficznego o nim w Zutang ji związana jest z tą debatą. Mistrz skupił się na swoich naukach "bez umysłu" (chiń. wuxin).
Po swojej śmierci mistrz został uhonorowany tytułem daxiao chanshi (Mistrz chan Wielkiego Zrozumienia).
Nauki W historii chanu nauki "bez umysłu" przypisuje się mistrzowi chan szkoły hongzhou – Mazu Daoyi. Jednak z biograficznych tekstów wynika, że to pierwszy Sikong Benjing nauczał zgodnie z tą doktryną. Ponieważ szkoła hongzhou została uznana za prawidłową, ortodoksyjną szkołę chanu, tym samym mistrz Benjing został wyniesiony jako pierwszy mistrz, który reprezentował tę doktrynę.
Mistrz ten należał więc do tradycji opartego na praktyce elitarnego, indywidualistycznego podejścia do oświecenia. Inną tradycją było podejście synkretyczne, mające silny związek z buddyjskim scholastycyzmem i literaturą. Tę tradycję najlepiej reprezentował Guifeng Zongmi.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin. 28/1. Bodhidharma (zm. 543?) 29/2. Dazu Huike (487–594) 30/3. Jianzhi Sengcan (zm. 606) 31/4. Dayi Daoxin (579–651) 32/5. Niutou Farong (594–657) szkoła niutou 32/5/1. Pŏmnang Korea – wprowadzenie chanu (kor. sŏn) 32/5. Daman Hongren (601–674) 33/6. Yuquan Shenxiu (606–706)(także Datong) szkoła północna stopniowego oświecenia. 33/6. Zizhou Zhixian (bd) 34/7. Zizhou Chiji (bd) 35/8. Jingzhong Zhixian (bd) 36/9. Yizhou Wuxiang (684–762) koreański mistrz chan Kim Musang działający w Chinach. Szkoła jingzhong 33/6. Songyue Hui’anZutang ji umiejscawia go w linii przekazu patriarchów jako ucznia Piątego Patriarchy Damana Hongrena. Inne teksty podają, że był uczniem Drugiego Patriarchy Huike. Najpewniej jednak nie był związany w ogóle z Patriarchami. Jego chan był zupełnie niezależną linią przekazu Dharmy. (580–707) szkoła laomu an heshang 33/6. Daoming (bd) (także Huiming) 33/6. Yuquan ShenxiuPółnocna szkoła stopniowego oświecenia (607–706) 33/6. Dajian HuinengPołudniowa szkoła nagłego oświecenia (638–713) 34/7. Jueduo (Gupta)Lista uczniów Huinenga za Chuangdeng lu 34/7. Zhice (także jako Xuance) (ok. 665/67–ok. 760/62) 34/7. Sikong Benjing (667-761) 34/7. Yisu Xuanjue (także jako Yongjia Xuanjue) (665–713) 34/7. Zhidao Fazhen 34/7. Heze Shenhuiszkoła chan heze (670–762) 34/7. Qingyuan Xingsi (660–740) 34/7. Nanyang Huizhong (675–775) 34/7. Nanyue Huairang (677–744)
Pełniejsza lista – zobacz Huineng
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Albert Welter. Monks, Rulers, and Literati. The Political Ascendancy of Chan Buddhism. Oxford University Press, Oxford, 2006
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Urodzeni w 667 Kategoria:Zmarli w 761