Elmer Rafael Diktonius (ur. 20 stycznia 1896 w Helsinkach, zm. 23 września 1961 w Kauniainen) – fiński prozaik i poeta, piszący w języku szwedzkim, krytyk muzyczny i literacki oraz kompozytor.
Reprezentując fiński modernizm w twórczości korzystał także z wielu innych nurtów ideologicznych i literackich. Początkowo tworzył dosyć agresywną w swej wymowie poezję, w której ostro krytykował burżuazję oraz akademizm w sztuce i literaturze. Podkreślał jednocześnie swoje poparcie dla ludzi osamotnionych i zagubionych w rzeczywistości, jaka powstała po wojnie domowej (1918) m.in. w utworach: „Twarde pieśni” (1922), „Węgiel” (1927).
Twórczość Min Dikt (1921), Hårda Sånger (1923), Brödet Och Elden (1922), Taggiga Lågor (1924), Stenkol (1927), Quosego (1928)-(29), Jordisk Ömhet (1938), Janne Kubik (1932), Annorlunda (1948), Novemberår (1951), Dikter (1955), Prosa (1955), Meningar (1957)
Linki zewnętrzne Życiorys at Nordic Authors
Kategoria:Fińscy kompozytorzy Kategoria:Fińscy krytycy literaccy Kategoria:Fińscy poeci Kategoria:Fińscy prozaicy Kategoria:Krytycy muzyczni Kategoria:Pisarze ekspresjoniści Kategoria:Pisarze szwedzkojęzyczni Kategoria:Poeci XX wieku Kategoria:Prozaicy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1961